ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ - "ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ..." 2006-2009

Νίκος Ντακάκης - Η αδελφότητα των στεναγμών

2011-02-19T21:31:00.005+02:00

Νίκος Ντακάκης

Α Α ΛΙΒΑΝΗ

Μόνο τις μεγάλες οικογένειες ζήλευε. Αυτές που είχαν πολλά παιδιά κι ήταν αγαπημένοι. Να, τις προάλλες, τον είχαν καλέσει σε μιαν εκδήλωση. Ο πατέρας ενός υπαλλήλου του γιόρταζε τα πενήντα χρόνια γάμου του. Ο ίδιος ούτε που το θυμόταν. Ο γιος του, ο Θανάσης ο τραπεζικός, ήταν που τα οργάνωσε όλα. Έκλεισε ένα κέντρο έξω από τα Χανιά. Δεν κάλεσαν ξένους. Μόνο τα παιδιά, τα εγγόνια και τα πρωτοξάδελφα κάλεσαν. Ο Κώστας νόμισε πως θα πήγαινε σε καμιά παρέα με δεκαπέντε, είκοσι το πολύ άτομα κι αυτός βρέθηκε σ’ ένα κέντρο με πάνω από διακόσιους καλεσμένους. Παραξενεύτηκε, φώναξε τον Θανάση και του το είπε.

«Μα, κύριε Διευθυντά, δεν είναι κανείς ξένος εδώ μέσα. Δώδεκα αδέλφια έχει ο πατέρας μου. Εννιά παιδιά έχει ο ίδιος. Όλοι αυτοί που βλέπεις είναι αδέλφια, γαμπροί και νύφες, ανίψια, πρωτοξαδέλφια. Κανείς πιο πέρα».

Σφίχτηκε η καρδιά του, αλλά συγκρατήθηκε και δεν είπε τίποτα. Έβλεπε στρωμένα τα τραπέζια, ενωμένα απ’ άκρη σ’ άκρη να πιάνουν όλο το κέντρο, φορτωμένα με φαγητά, μεζεδάκια, λιχουδιές. Κρασί γεμάτες οι κανάτες και το κέφι στα ύψη. Πάνω από μια ώρα είχε χρειαστεί μόνο για τις ευχές. Κάθισε σ’ ένα τραπέζι και τους παρακολουθούσε. Στο τέλος σηκώθηκε ο Θανάσης:

«Αυτή η βραδιά», είπε χαμογελαστός, «είναι αφιερωμένη στη μάνα μου. Σήμερα συμπληρώνονται πενήντα χρόνια που είναι παντρεμένη με τον πατέρα μου. Μπορείτε να φανταστείτε πενήντα χρόνια υπομονής και οικογενειακής ευτυχίας; Πρέπει να την τιμήσουμε όλοι».

Σείστηκε το κέντρο από το χειροκρότημα. Έκανε να καθίσει στη θέση του, μα το μετάνιωσε. Ύψωσε το ποτήρι του και γύρισε προς τον πατέρα του: «Κι εσύ καπετάν Σήφη», του είπε σοβαρός, «για να μας αποζημιώσεις που σε παλεύουμε όλα αυτά τα χρόνια, θα πρέπει να ξεκινήσεις το τραγούδι».

«Τρα-γού-δι, τρα-γού-δι», φώναζαν ρυθμικά όλοι στο κέντρο και χτυπούσαν με τα μαχαιροπήρουνα τα πιάτα.

Σοβάρεψε αυτός κι άρχισε το ριζίτικο:

«Ποτέ μου δεν εζήλεψα σ’ αμπέλια, σε περβόλια,

όσο ζηλεύω στσι δικούς, όντε μονομεριούνε,

περίτου να ’ναι αδελφοί, γή να ’ν’ πρωτοξαδέλφια…»

Έτρεχαν τα μάτια του Κώστα του Αλεξίου από τη συγκίνηση σ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού. Μόλις τέλειωσε το τραγούδι και πέρασαν πέντε, δέκα λεπτά, προφασίστηκε πονοκέφαλο, πήρε τη γυναίκα του κι έφυγε.

ΑΠΕΡΓΙΑ

2010-02-28T22:40:00.000+02:00

Κλειστά την Τρίτη 2 Μάρτη όλα τα περίπτερα και τα καπνοπωλεία

ΚΛΕΙΣΤΑ λόγω απεργίας θα είναιτην ΤΡΙΤΗ 2 Μαρτίου 2010, όλα τα περίπτερα και τα καπνοπωλεία στην Ελλάδα!

Χωρίς Λόγια

2010-02-08T19:45:00.001+02:00

Δευτέρα, 08 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Με αφορμή την αίσια κατάληξη και επιστροφή στα σπίτια μας, μετά από την ιδιότυπη ομηρία μας στο λιμάνι του Βόλου για τέσσερις μήνες, με το πλοίο SEA DUENDE λόγω εγκατάλειψης, από τον πλοιοκτήτη, μέσω της ιστοδελίδας αυτής, θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά και εκ μέρους του πληρώματός μου την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και τον Μητροπολίτη κ. Ιγνάτιο, τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου και προσωπικά τον πατέρα Θεόδωρο και τον πατέρα Βασίλειο για την αμέριστη ηθική συμπαράστασή τους αλλά και υλική βοήθεια τους σε τροφή και οικονομική παροχή στο πλήρωμά μου, όλο αυτό το διάστημα.

Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τις Λιμενικές αρχές του Βόλου, τον Λιμενάρχη και όλους τους Αξιωματικούς του Λιμεναρχείου Βόλου για τις διευκολύνσεις που μας παρείχαν, όπως και τον πρόεδρο του Ο.Λ.Β. κ. Σούρλα, τον πρόεδρο του Γραφείου Κίνησης Λιμένος κ. Αδαμάκη, τους Λιμενεργάτες του Ο.Λ.Β. και της Χαλυβουργικής για την υλική βοήθεια που μας παρείχαν σε τρόφιμα, νερό, πετρέλαιο.

Θα ήθελα ακόμη να ευχαριστήσω και όλους όσους μας συμπαραστάθηκαν, καθ' όλη τη διάρκεια των 4 μηνών που βρισκόμασταν σε εγκατάλειψη.
Τον τοπικό τύπο, Εφημερίδα "Ελευθερία", Εφημερίδα "Μαγνησία", Εφημερίδα "Θεσσαλία", Eφημερίδα "Ταχυδρόμος", όπως και την παρούσα ιστοσελίδα "ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΒΟΥΝΟΥ" που άνοιξε blog συμπαράστασης με το όνομα "SEA DUENDE" αλλά και τη Φοιτητική Εφημερίδα "Αριστερά!" και τον Νίκο Γεωργιάδη προσωπικά.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τον κ. Αλεξιάδη και τον φίλο μου Φίλιππα Γκέκα για την πολύτιμη βοήθειά τους, όποτε και αν τη χρειάστηκα.

Με εκτίμηση,
Ο Πλοίαρχος,
Κουβουτσάκης Χαράλαμπος

******

Το "κυκλάμινο του βουνού" συγκινήθηκε πολύ για την ΤΙΜΗ!
Ευχαριστεί και εύχεται Υγεία και Ευτυχία στον Πλοίαρχο και στην οικογένειά του, καθώς και σε όλο το πλήρωμα και εύχεται ολόψυχα για το μέλλον, "Ούριες Θάλασσες" και "Χαρούμενα Λιμάνια" στα Νέα τους Ταξίδια!

Σου έλεγα... Κι εσύ μου έλεγες...

2010-02-08T02:03:00.004+02:00

Πρώτο μου κυκλαμινάκι, ένα σχόλιο με παίδεψε απόψε και σε βρήκα!
Πήγα στα χιόνια της καρδιάς μας!
Δε μπορεί να σου λείπει ο χιονάνθρωπός μας!

Εδώ οι νέες ρίζες σου...

Ιστορική Δημόσια Βιβλιοθήκη Ζαγοράς

2009-05-13T18:48:00.001+03:00

Σάββατο, 9 Μάϊος 2009

Ευχαριστώ δημόσια την Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς!

Ευχαριστώ δημόσια την
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς,
για την μεγάλη τιμή να με συμπεριελάβει στους Ζαγοριανούς συγγραφείς!
Μεγάλη η Τιμή...
και η συγκίνηση...
για την συγκυρία...
Η γιορτή της μητέρας, αύριο!

Σταματίου - Παπαθεοδώρου Κατερίνα

Η Κατερίνα Σταματίου ή Δεσπότη, Παπαθεοδώρου, γεννήθηκε στη Ζαγορά τον Αύγουστο του 1960.
Τελειώνοντας το Λύκειο πήγε στον Βόλο. Εκεί βρήκε δουλειά, παντρεύτηκε και ζεί ως σήμερα.
Έγραφε από παιδί σε μορφή ημερολογίου. Το κρατούσε όμως μυστικό, γιατί το θεωρούσε ελάττωμα.
Η Φυγή της αγαπημένης της μητέρας τον Δεκέμβριο του 1991 την πρόδωσε και έτσι εκδόθηκε με δικά της έξοδα, εφόσον οι εκδοτικοί οίκοι την απέρριψαν, το πρώτο βιβλίο "Γράμμα στη μάννα με 2Ν" τον Οκτώβρη του 1998.

Μετά ακολούθησαν:

Η δεύτερη έκδοση με υπότιτλο "Η Αλήθεια πονά"
Η αληθινή παιδική ιστορία "Ιστορία που την έγραψαν παιδιά"
Το λεύκωμα στιγμών "Στιγμές ζωής - Στιγμές ψυχής"
Η τρίτη έκδοση "Γράμμα στη μάννα ... με δύο ν", με έξοδα των εκδόσεων ΚΑΛΥΔΩΝ, του Λευτέρη Καπώνη, αλλά κι εκεί ατύχησε, γιατί ο εκδοτικός οίκος έκλεισε.

Η Κατερίνα είναι της άποψης πως τα βιβλία πρέπει να χαρίζονται και αν και γράφει πολύ, εκδίδει όταν έχει κάτι να πει και θέλει να "μείνει".
Όνειρό της είναι να γυρίσει στο αγαπημένο της χωριό, να χορτάσει πατρίδα και φύση και να γράφει, "για να γράφει" και όχι μόνο από ανάγκη.

Η Στέλλα η Σμυρνιά, τι απέγινε;

2009-05-10T01:08:00.000+03:00

Κυριακή, 10 Μάϊος 2009

Η Στέλλα η Σμυρνιά, τι απέγινε;

Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο.
Η Λένα μου, πέρα απ' τις ευχές της για την γιορτή της μητέρας, μου είπε πως συνάντησε την Στέλλα την Σμυρνιά, πριν λίγες ώρες και συγκινήθηκε πολύ...
Κι εγώ.
"Πουλούσε βότανα... στο Μοναστηράκι".
Η Λένα μου πήρε λεβάντα, κι εκείνη κλαίγοντας, της είπε την ιστορία της και την φτώχεια της...
Της τραγούδησε, τις έδειξε φωτογραφίες της δόξας της, τις έδωσε ευχές...
Πόσο πολύ ντρέπομαι... που δεν μπορώ να βοηθήσω εγώ, έστω σαν κυκλάμινο!
Πόσο πολύ λυπάμαι για τα χάλια μας...
"Ν' αναρωτιέσαι αν κανείς, να ζήσει ή να μη ζήσει..."
"Γιορτή της μητέρας..." λέει κι εκείνη τραγούδησε την ΜΑΝΑ και κάποτε την είχαν κάνει εξώφυλλα...
"Πουλάει βότανα και κανένας δεν παίρνει...μαμά!"
Της Ανθρωπιάς έχεις, Στέλλα μου;
"Φορτωμένη...Μια γριούλα... μανούλα μου..."
....
Παύση.
Έργα.
Πόσο ακόμα;

ΕΤΟΣ ΡΙΤΣΟΥ

2009-03-12T11:29:00.003+02:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Μουσείο Μπενάκη αφιερώνει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στο έργο του
Γιάννη Ρίτσου, τιμώντας την επέτειο της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννησή του.
Στα πλαίσια της εκδήλωσης οι bloggers του

6ου Λυκείου Καλλιθέας

και του

10ου Λυκείου Πειραιά

θα παρουσιάσουν μία παράσταση με τίτλο

¨Να είσαι Ήλιος, να χαρίζεις φως"

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009
Μουσείο Μπενάκη ώρα 7 μ.μ.

Άνθρωπος στο πηγάδι - Μάνος Ελευθερίου

2009-03-12T11:25:00.000+02:00

Άνθρωπος στο πηγάδι

Μάνος Ελευθερίου

ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

COME, BIRD. COME.

Τα βιβλία της Γιώτας Σπανού - Στρατή

2009-03-12T11:20:00.000+02:00

Τα βιβλία της Γιώτας Σπανού - Στρατή.

Το κορίτσι του ΗΛΙΟΥ

Το μπλογκ της.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2009-01-23T00:44:00.004+02:00

Η Ελένη Γκίκα και η Αναστασία Παπαδημητρίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΑΝΕ ΘΕΑΤΡΟ

Ο ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ διοργανώνει:

Θεατρικοποιημένη μουσική παράσταση με αφορμή
τα βιβλία της Ελένης Γκίκα (δημοσιογράφου, βιβλιοκριτικού και συγγραφέως)
και τις μουσικές της Αναστασίας Παπαδημητρίου
με τίτλο «Υγρός Χρόνος».
Παραστάσεις: Σάββατο 31/1, Κυριακή 1/2, Σάββατο 7/2 και Κυριακή 8/2,
Ώρα: 21:00 μ.μ.,
στον ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟ, Σόλωνος 124, Αθήνα

Μια νέα πρόταση από τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ και τον ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΛΥΧΩΡΟ για την παρουσίαση λογοτεχνικών βιβλίων, συνδυάζοντας κείμενα, μουσική και τραγούδια.
Με αφορμή την έκδοση του καινούριου βιβλίου της Ελένης Γκίκα με τίτλο «Υγρός Χρόνος», οι εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ οργανώνουν θεατρικοποιημένη μουσική παράσταση που βασίζεται σε μονολόγους των τελευταίων της βιβλίων.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Μια γυναίκα και ένας άντρας με καρμικό παρελθόν, συναντιούνται στο Νησί των Λωτοφάγων. Με συνέπειες ανεξέλεγκτες, και το αίνιγμα να ανήκει για πάντα στο παρελθόν ή στον άλλον. Εξάλλου, το ποίημα της ζωής μας είμαστε πάντοτε εμείς. Ακόμα και όταν προσποιηθούμε πως τ’ αγνοούμε. Μια ιστορία ηδονής και οδύνης. Αυτογνωσίας και αναζήτησης. Με ένα φινάλε ανοιχτό σαν ζωή, διαφορετικό για τον καθένα. Μια ιστορία αναπόφευκτη, ερωτικά εμμονική, χρέος.

Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά σε κοινό, έχει γράψει η Αναστασία Παπαδημητρίου, πάνω σε ποιήματα και στίχους των ποιητών: Νάνου Βαλαωρίτη, Φώτη Αγγουλέ, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση: Γιάννης Θηβαίος), Ελένης Γκίκα, Μάρως Βαμβουνάκη και Άννας Παπαδημητρίου.
Μετά την παράσταση ακολουθεί μουσικό αφιέρωμα στους Μ.Χατζιδάκι και Μ. Θεοδωράκη.

Συντελεστές της παράστασης
Δραματοποίηση κειμένων - σκηνοθεσία: Μελίνα Παπανέστορος
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Παίζουν οι μουσικοί: Γιώργος Κωνσταντινίδης (πιάνο-βιολί), Σπύρος Κοντάκης (κιθάρα)
Παίζουν οι ηθοποιοί και οι καλλιτέχνες: Γιώργος Γεωγλερής, Θάνος Πολύδωρας και Αθηνά Χειλιοπούλου
Τραγουδούν: Πένυ Ξενάκη, Θάνος Πολύδωρας, Αθηνά Χειλιοπούλου
Κατά τη διάρκεια της παράστασης θα προβάλλεται φωτογραφικό υλικό σχετικό με την παράσταση της Χαράς Μπιρμπίλη – Παπαδημητρίου.

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις στα τηλέφωνα: 210 3837667, 210 3837540, τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ

Ο χορός των πουλιών

2009-01-15T19:38:00.003+02:00

...απόψε...
τα πουλιά έδωσαν μια ξεχωριστή παράσταση για σένα, μπαμπά!
Πήρα τον γιο σου αγκαλιά, που μ' έψαχνε εκεί στο μπαλκόνι ...
Του έδειξα τον ουρανό:
"Τα βλέπεις όλα αυτά τα πουλιά; Για τον πατέρα σου χορεύουν, απόψε!"...
.........................................................................................................................................
....................................................
...τότε ο βράχος έγινε χίλια κομμάτια, όσα και τα πουλιά.
Είχε αρχίσει το ράγισμα, μόλις είδε το άδειο κρεβάτι.
Μόνο αυτό μπορούσε να χαιδέψει πια...
Και το κρεβάτι δεν είχε χέρια...
Πώς να μην ραγίσει και να σπάσει;

Να προσέχεις τι εύχεσαι...

2009-01-15T10:47:00.003+02:00

Να προσέχεις τι εύχεσαι... Κατερίνα!

Απ' την περιπέτεια του παππού, πήρες ένα καλό μάθημα.

****

Παιδιά σας ευχαριστώ όλους όσους μου συμπαραστέκεστε. (Ο καθένας με τον τρόπο του).
Περνάω δύσκολες στιγμές.
Είναι για ατσάλινα νεύρα κι εγώ δεν έχω.
Θ' αργήσω πολύ να τις ξεπεράσω.
Ήταν και συνεχίζουν να είναι πολύ πάνω από μένα, τις αντοχές μου και τα όριά μου.
Βράχος έγινα ν' αντέξω και για να τα καταφέρω ως το τέλος, όποιο κι αν είναι αυτό, πρέπει να κοιμηθώ πολύ.
Φιλιά σε όλους.
Σας αγαπάω πολύ!

*****
"Σ' αγαπάω πολύ", μου είπε εκείνο το δύσκολο βράδυ ο παππούς που ήμασταν δυο μας, πριν αρχίσω να μετράω τις ανάσες του.
Μετά έγινε το θαύμα.
Μιας μέρας αναλαμπή και την άλλη μέρα πάλι το ίδιο θρίλερ...
Ξανανίκησε πάλι τον Χάροντα, ο παππούς.
Κι εκεί χάρηκα.
Όμως, δεν τους αντέχω άλλο αυτούς τους αγώνες...
Μας πονάνε πολύ και κυρίως εκείνον!
Δεν μπορώ να τον βλέπω να βασανίζεται έτσι!
Δεν είναι αυτή η ζωή του μέλλοντος που του αξίζει και που εκείνος παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατήσει.
Δύσκολο όμως να πεις σ' έναν πρωταθλητή να πάψει ν' αγωνίζεται, έστω κι αν χάσει...

ΜΑΖΙ, μέχρι εκεί!

2008-12-31T23:59:00.004+02:00

Αποστολή
ΠΡΟΣ
ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΒΟΥΝΟΥ

Αγαπημένο μου «κυκλάμινο του βουνού»,
αγαπημένο μου αγριολούλουδο,
που σε πρωτογνώρισα παιδί στα χαλασμένα σκαλάκια του παλιού μας σπιτιού,
που μεγαλώνοντας κατάλαβα πως η αξέχαστη μάννα είχε φέρει την ρίζα σου απ’ το βουνό,
το αγαπημένο και μοναδικό μας Πήλιο,
αγαπημένο μου λουλούδι,
που απλόχερα άνθιζες χρόνια στην αυλή μας,
που ποτέ μου δεν σε ξέχασα,
που κουβάλησα το όνομά σου στα πρώτα μου λευκώματα
και στους παράνομους ραδιοφωνικούς ερασιτεχνικούς σταθμούς,
για να κρύψω τα πρώτα μου ερωτικά σκιρτήματα…
αγαπημένο μου «κυκλάμινο του βουνού»,
που εδώ και τρία χρόνια, σ’ έριξα στα βαθιά νερά, βάζοντας εσένα μπροστά,
στον χρήσιμο, μα και ψεύτικο κόσμο του διαδικτύου,
αγαπημένη μου περσόνα,
μήνες το σκέφτομαι, μέρες το παλεύω και το ψάχνω...

...Θέλω να σου πω, αγαπημένο μου,
πως είμαι αποφασισμένη,
κάπου εκεί στην διασταύρωση του χρόνου,
εκεί στα σύνορα του δύσης του 2008
με την ανατολή του 2009,
εκεί που οι χρόνοι ανταλάσσουν την σκυτάλη,
πρέπει πια κι εμείς να αποχωριστούμε.

...Μπερδευτήκαμε.
Γίναμε ένα.
Τόσο που εγώ νιώθω κυκλάμινο κι εσύ ίσως, Κατερίνα.

Νομίζω το έχεις καταλάβει.
Τον τελευταίο καιρό σε νιώθω θλιμμένο...
...Έχεις γίνει η δεύτερη φωνή μου και σ’ ακούω να μου λες συνέχεια:
« Άσε με να 'ρθω μαζί σου, πάλι! Ξέρω πως θα ταξιδέψεις…»

Ξέρω καλό μου, πως εγώ πρώτη (και μετά κάποιοι άλλοι) «σε χρησιμοποίησα» και σε «βίασα».
Το ξέρω, κυκλαμινάκι μου!
Του βουνού μου!
Εγώ η πρώτη ένοχη μα, μέχρι εδώ!
Γι’ αυτό δεν θέλω να σε πάρω μαζί μου φέτος στα διαδυκτιακά μου ταξίδια.
Όποια κι αν είναι αυτά, όσα κι αν είναι αυτά!
Σου ζητάω συγγνώμη που σε έριξα στα βαθιά.
Σε θέλω πάλι ελεύθερο στα βουνά, ν’ ανθίζεις δίπλα στους βράχους, κι εγώ να έρχομαι να σε βρίσκω εκεί, όμορφο, ξεχωριστό και ευτυχισμένο.
Θα ζεις πάντα στην καρδιά μου και στην σκέψη μου και δεν θα ξεχάσω ποτέ πως ήσουνα η σανίδα της σωτηρίας μου, σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα, όπως είναι τα bloggs.
Γνώρισες όμως κι εσύ μαζί με μένα ανθρώπους αξιόλογους που δεν θα τους γνώριζες ποτέ στη ζωή σου.
Έμαθες και τόοοοσα πράγματα, που εκεί στα βουνά, δε θα τα μάθαινες ποτέ!
Μορφώθηκες σ’ αυτό το ταξίδι, χάρηκες, μα και τσαλακώθηκες.
Κι αυτό, γιατί εμένα ήθελαν να τσαλακώσουν.
Εσύ, εμένα προστάτεψες.
Έσωσες πολλές φορές το όνομά μου, ίσως και να το έκρυψες, όμως.
Χιλιάδες μάτια είδαν τις φωτογραφίες του βουνού μας, τις θάλασσες και τα λουλούδια μας.
Χιλιάδες μάτια διάβασαν τις σκέψεις μου, λίγοι όμως ένιωσαν την Κατερίνα.
Όλοι έμαθαν πως υπάρχει ένα «κυκλάμινο του βουνού» που όλο «ανθίζει» γεμίζοντας την βουνοπλαγιά των bloggs με καινούργια κυκλάμινα.

Αγαπημένο μου κυκλάμινο,
ταυτιστήκαμε πολύ.
Μπερδευτήκαμε και μας μπέρδεψαν.
Κουράσαμε και μας κούρασαν.
Γι’ αυτό, θα σ’ αφήσω εδώ.
Σ’ αγαπώ, σε πονώ, δεν ξεχνώ, μα δεν θα σε πάρω μαζί μου το 2009.
Είναι δύσκολος χρόνος, μερικές φορές χρειάζεται ακόμα και κουκούλα ή και το όνομά μου μπροστά.
Εγώ έμαθα «κολύμπι».
Τα κυκλάμινα δεν κολυμπούν, δεν ζουν χωρίς ρίζα.
Γι’ αυτό δεν θα σε πάρω μαζί μου σε τυχόν νέα μου ταξίδια.

Αντίο, αγαπημένο μου κυκλάμινο!
Του βουνού μου…
Του αγαπημένου μου Πηλίου!
Αντίο, αγαπημένη μου περσόνα!

Αποστολή
ΠΡΟΣ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Απάντηση:
Αγαπημένη μου Κατερίνα,
Δεν θα κλάψω, ούτε θα σε παρακαλέσω, για κάτι που δεν θέλεις.
Ταυτιστήκαμε, όπως είπες.
Γίναμε ένα.
Σε ξέρω καλά, από μικρή.
Από τότε που μ’ έκοβες μόλις άνθιζα, για να με βάλεις στο φυτολόγιό σου.
Δεν θα πω πολλά.
Σε καταλαβαίνω και σε νιώθω.
Μη νιώθεις τύψεις για μένα.
Εγώ αντέχω. Έχω απόθεμα στις ρίζες μου.
Πάλι θ’ ανθίσω κι όσο υπάρχουν βουνά, ακόμα και καμένα, εγώ θ’ ανθίζω.
Ακόμα κι αν την ρίζα μου φυτέψουν μες σε βάρκα, εγώ θ’ ανθίζω.
Εσύ κουράστηκες. Εγώ, όχι!
Γι’ αυτό, εγώ σ’ αφήνω ελεύθερη να βρεις τον εαυτό σου.
Δεν σε «κάλυψα», όσο λες, αφού γρήγορα δήλωσες τ’ όνομά σου.
Μαζί ταξιδέψαμε σχεδόν τρία χρόνια τώρα, μαζί χαρήκαμε, μαζί τσαλακωθήκαμε.
Σημασία έχει ότι απ’ την "θάλασσα" βγήκαμε κι οι δυο βρεγμένοι, μα ζωντανοί!
Και κυρίως, με την συνείδηση ήσυχη.
Δεν «πνίξαμε» άλλους για να «σωθούμε» και με όσες δυνάμεις είχαμε βοηθήσαμε κι άλλους να βγουν στην "στεριά".
Εγώ είμαι υπερήφανο για σένα!
Ελπίζω κι εσύ για μένα.

Κατερίνα μου, επειδή είσαι συναισθηματικά φορτισμένη, θέλω να σου θυμίσω κάποια πράγματα.
(Κι είπα: Δεν θα πω πολλά! Τόσο σου έμοιασα! Τόση η ταύτιση!)
Όπως είπες, εδώ μέσα γνωρίσαμε κάποιους αξιόλογους ανθρώπους.
Τώρα θα τους αφήσεις μόνους τους;
Έτσι κάνουν οι πραγματικοί φίλοι;
Κι έπειτα, εκεί στην διασταύρωση του χρόνου… που λες, έρχεται το Νέο Έτος, το 2009, που είναι αφιερωμένο στον αξέχαστο ποιητή μας τον Γιάννη Ρίτσο!
Τον ξέχασες;
Δεν θα κάνεις τίποτα γι' αυτόν;
Αυτόν που μ’ έκανε τραγούδι!
Αυτόν που ήταν η αφορμή να γνωρίσουμε την αγαπημένη μας φίλη την
εαρινή συμφωνία! (Αγγελική Κώττη)
Αυτή που τον γνώριζε τόσο καλά και φέτος θ’ αναλάβει την γιορτή του!
Αυτόν που έγραψε την σονάτα του σεληνόφωτος, πού τόσο σ’ αρέσει!
Αυτόν που έγραψε πως η γυναίκα με τα μαύρα παρακαλούσε τον νέο και του έλεγε να την πάρει μαζί του...
Κι εκείνος έφυγε, χωρίς να την πάρει…
Έτσι θα κάνεις κι εσύ;
Δεν θα με πάρεις μαζί σου;

...Γι’ αυτό, αγαπημένη μου Κατερίνα,
Άφησέ με να 'ρθω μαζί σου και να πάμε μαζί, ως εκεί!
Ως τη γιορτή του Γιάννη Ρίτσου, που ξέρω πως θα πας!
Βήμα παραπέρα!
Στο υπόσχομαι. Δεν θέλω άλλα ταξίδια. Μου φτάνει μέχρι εκεί.
Εκεί πιστεύω πως είναι ο σωστός χώρος που μπορείς να μ’ αφήσεις, ελεύθερα!
Εκεί θα ζω! Εκεί θα χαίρομαι και θα σε συναντώ συνάμα!

...Πέρα απ’ την όποια απόφασή σου, σου εύχομαι ο Νέος Χρόνος που έρχεται να σου φέρει πέρα απ’ την πολυπόθητη για όλους Υγεία, Ειρήνη κι Αγάπη, όλα σου στέρησε μια ολόκληρη ζωή!
Σε σένα και σε όλους τους φίλους σου και φίλους μας και μη!

Αποστολή
ΠΡΟΣ
ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΒΟΥΝΟΥ

Αγαπημένο μου κυκλάμινο,
Θα ήμουνα πολύ εγωίστρια, άδικη κι αχάριστη μαζί σου, αν δεν σου έκανα αυτό το χατίρι!
Εκεί είναι η θέση που σου αξίζει, πράγματι!
Εκεί θα σ’ αφήσω κι εκεί θα σε βρίσκω τόσο εγώ, όσο και όλοι οι φίλοι μας και μη.
Από κει θα τα λέμε και θα ταξιδεύουμε μαζί με τον Γιάννη Ρίτσο και τους φίλους του!
Σου δίνω το εισιτήριο και η είσοδος είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ για σένα και για όλους!
(Εκτός απ’ τις διαφημίσεις τυχερών παιχνιδιών).

Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος,
κυκλαμινάκι μου!

Να μας φέρει Υγεία και κυρίως Ειρήνη!

Σε μας
και
σε όλον τον κόσμο!

Χίλιες λέξεις...

2008-12-31T03:27:00.002+02:00

Εκεί.

(Εδώ είναι ελάχιστος ο ελεύθερος χώρος του blogger).

ΕΥΧΕΣ

2008-12-27T23:12:00.004+02:00

Το κυκλάμινο του βουνού

εύχεται ολόψυχα

σε όλους σας,

Ευτυχισμένο το 2009, με Υγεία, Αγάπη και Ειρήνη!

Το κυκλάμινο σας εύχεται ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

2008-12-20T23:36:00.002+02:00

Το

σας εύχεται

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! σας εύχεται κυκλάμινο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

κυκλάμινο ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ

Κι αν φέτος είναι όλα μπερδεμένα και γύρισαν όλα ανάποδα, ας τα γυρίσουμε εμείς!...

Το κυκλάμινο

σας εύχεται

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Ο Άι Βασίλης στο διαδίκτυο

2008-12-19T02:47:00.002+02:00

Ο Άι Βασίλης χαρίζει χαμόγελα στο διαδίκτυο.

http://www.aivasilis.gr/

ESPRESSO και Μ. Αντωνοπούλου

Ένα "κεράκι" απ' την Αστοριανή, Γιώτα, για τον Αλέξανδρο!

2008-12-17T03:19:00.007+02:00

Την Αστοριανή, μια ξενητεμένη Ελληνίδα ποιήτρια, δεν την ήξερα!
Τώρα την "μαθαίνω"!

Μπορούμε να την "μάθουμε" μαζί, ψάχνoντας στο μπλογκ της:

http://astoriani.blogspot.com/

κι εδώ:

yiotas@optonline.net
astoriani8@gmail.com

Η Γιώτα έγραψε ένα ποίημα Ψυχής για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο και η θέση του είναι εδώ, σε ποστ!

(Αυτό, για τον Αλέξανδρο, ο οποίος μας συντάραξε όπως κι ένας άλλος μικρός Άλεξ!)

Στον Αλέξανδρο(-Ανδρέα Γρηγορόπουλο)

Τον είδα που φτερούγισε
Άγγελος λαβωμένος,
όχι στο σώμα, στη καρδιά,
άπειρος, σαστισμένος.

Ακράτητη η τόλμη του
στη λάμψη του ονείρου,
φωτιά όπου τον τύφλωνε
στα βάθη του απείρου

και πριν να γίνει τ΄όνειρο
όραμα, φως στη δάδα,
ο Άγγελος φτερούγισε
για μια καινούρια Ελλάδα.

Ας είναι τούτες οι αυθόρμητες σκέψεις ένα "Αντίο" απ' την "Αλλη Οχθη" του Ατλαντικού.
Εύχομαι για μια καλύτερη μέρα.
Υιώτα ΝΥ

"Θεώρησα ότι για τη μνήμη αυτού του παιδιού κι όσων έχουν κατά καιρούς χαθεί αναίτια, αυτό να είναι ένα κεράκι στη μνήμη τους..."

Εδώ θα μείνει το αυθόρμητο "κεράκι" σου, Αστοριανή μου, να σιγοκαίει...

ΕΝΤΟΣ 12χρόνια επετειακό τεύχος

2008-12-17T03:15:00.001+02:00

Κυκλοφόρησε το ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ τεύχος του περιοδικού ΕΝΤΟΣ!

Δεν ήξερα ποιο θέμα και ποια φωτογραφία του να πρωτοκλέψω!

Υπέροχο, συλλεκτικό τεύχος!

Κυκλοφόρησε η ΜΑΓΝΗΣΙΑ

2008-12-17T03:10:00.001+02:00

Κυκλοφόρησε το ενδέκατο τεύχος ΜΑΓΝΗΣΙΑ, με πλούσιο αφιέρωμα στον Θεόφιλο και Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο.

Και όχι μόνο!

Τι να πρωτοκλέψω;

Απαγορεύεται παραπάνω!

Περισσότερα στο www.ekpol.gr

(Η πραγματική ημερομηνία ανάρτησης είναι 21/12/08)

Ώρα μία και 40. Ψάχνω ακόμα να βρω...

2008-12-17T01:35:00.004+02:00

Ξημερώματα Τετάρτης.
Ώρα 12 και 8

Πλησιάζουν οι γιορτές. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά.
Τι πλησιάζουν; Έφτασαν.
Κοιτάζω γύρω μου και ψάχνω. Ψάχνω απεγνωσμένα μα, δεν το βρίσκω.
Πού πήγε; Πού χάθηκε; Μαζί μου το είχα! Πάνω μου! Φάτσα κάρτα. Στο πρόσωπό μου.
Το έβλεπαν κι άλλοι. Μου το’ λεγαν!
Έχεις ωραίο χαμόγελο!
Μα, πού πήγε;
Ούτε ο καθρέφτης μου το είδε.
Κι αυτός μου είπε:
«Το ψάχνω. Έχω μέρες να το δω».

Το έψαξα κι εγώ, πάλι και ξαναπάλι.
Ούτε μέσ’ τις κούτες με τα Χριστουγεννιάτικα στολίδια ήταν, ούτε στα μαγαζιά με τα πολύχρωμα φωτάκια και τα όμορφα φουστάνια.
Και το χειρότερο, δεν είναι ότι το έχασα εγώ.
Το έχασε όλος ο κόσμος!
Κανένας δεν μπορεί να το βρει.
Λες κι ήρθαν εξωγήινοι από άλλον πλανήτη και κλέψαν ότι υπήρχε σε χαμόγελο.
Ακόμα κι εκείνο το ψεύτικο, το αναγκαστικό ή το άλλο το κολλητικό λόγω των άλλων.
( αφού χαμογελάνε οι άλλοι, ας χαμογελάσω κι εγώ).

Πού πήγαν φέτος τελικά, όλα τα χαμόγελα του κόσμου;
Αναρωτιέμαι:
Φέτος θα ‘ρθουν και θα φύγουν οι γιορτές χωρίς χαμόγελο;
Είμαι και προληπτική.
Έτσι θα πάει η καινούργια χρονιά;
Χωρίς χαμόγελα;

Έψαξα πολύ. Μέρες το ψάχνω το «γιατί».
Πρώτα ξεκινάω απ’ το δικό μου.
Μην φταίει που Έφυγε η Άλλη μάνα;
Όχι. Δεν είναι αυτό.
Πέρασαν 7 μήνες.
Ήταν θέλημα Θεού, δεν γινόταν αλλιώς, το δέχτηκα.
Συνήθισα.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος.

Μην φταίει που αρρώστησε ο Άλλος πατέρας;
Κι αυτό θέλημα Θεού ήταν.
Κι αυτό το δέχτηκα.
Και το συνήθισα.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος.

Μην φταίει που η κόρη μου είναι μακριά;
Μπα. Εφτά χρόνια τώρα.
Φυσιολογικό πέταγμα παιδιού απ’ την οικογενειακή φωλιά του, είναι.
Κι αυτό το συνήθισα.
Και τα δέκα χρόνια σπουδών και τα έξοδα.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος.

Μην φταίει που λείπει και ο γιος;
Μπα, φάγαμε το πρώτο τετράμηνο.
Φαντάρος πήγε το παιδί.
Φυσιολογικός δρόμος για να ανδρωθεί ένα αγόρι, είναι.
Κι αυτό το συνήθισα.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος.

Μην φταίει που πλημμύρισε ο Βόλος και κινδύνεψε το «ψωμί» μου;
Χρόνια το ίδιο βιολί, τώρα.
Αφού δεν μπορούν να αδειάζουν τα νερά στην θάλασσα, μάθαμε να αδειάζουμε το περίπτερο εμείς.
Κι αυτό το συνήθισα.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος!

Μην φταίει που οι κουκουλοφόροι τρομοκράτες θύμωσαν και σπάζουν ότι βρουν και φοβάμαι για το «ψωμί» μου;
Ναι, είναι κι αυτό.
Μα κι αυτό, ελέγχεται ακόμα.
Οι τρομοκράτες στην επαρχία έχουν τις καλύτερες προθέσεις.
"Ποτέ δεν ξέρεις", θα μου πεις.
Τις αδέσποτες να φοβάσαι.
Κάθε μέρα πορείες, συχνά τα επεισόδια.
Τα δείχνει και η τηλεόραση.
Δε βαριέσαι.
Ότι θέλει ας γίνει.
Υλικές θα είναι ζημιές.
Κι αυτό το συνήθισα…
Πόσο εύκολο!
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος!

...Μην φταίει το ότι ένας άγνωστος πατέρας με παιδιά, λόγω του επαγγέλματός του (αστυνομικός παρακαλώ!) και με την άδεια να οπλοφορεί, σκότωσε ένα δεκαπεντάχρονο παιδί;
Μην φταίει τ’ ότι φοβήθηκαν τ’ άλλα παιδιά και ξεχύθηκαν στους δρόμους;
Ναι, αυτό φταίει.
Αυτό μου πήρε το χαμόγελο.
Ένα δεκαπεντάχρονο παιδί χωρίς ΖΩΗ!
Μια μάνα κι ένας πατέρας χωρίς ΠΑΙΔΙ!
Μια παρέα παιδιών χωρίς ΦΙΛΟ!
Μια ολόκληρη Ελλάδα πενθεί για ένα άγνωστο παιδί, κι αυτό γιατί θα μπορούσε να είναι το δικό τους παιδί!
Γιατί είναι άδικο, ΠΟΛΥ!
Όχι, αυτό δεν μπορώ να το συνηθίσω.
Άνθρωπος που έχει δικά του παιδιά ή και που αγαπάει τα παιδιά, αυτό δεν μπορεί να το συνηθίσει!
Ούτε και να το δεχτεί.
Ακόμα κι αν δεν είναι παιδί.
Κανένας άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα ν’ αφαιρέσει ΖΩΗ!
Ούτε ανθρώπου, ούτε ζώου.
Θέλημα ανθρώπου, δεν υπάρχει!
Αυτό πρέπει να το συνηθίσει ο άνθρωπος, ακόμα κι αν έχει άδεια οπλοφορίας.

Κάτι απ’ αυτά…
Δεν μπορώ να καταλάβω και να συνηθίσω…

Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο το έλεγαν αυτό το Άγνωστο παιδί!
Κι ήταν δεκαπέντε χρονών!
Φορτωμένος όνειρα στις πλάτες για το μέλλον του…
Και το μέλλον χάθηκε για κείνον!
Έτσι, άδικα.

Παραμένει Άγνωστος για μένα ο αστυνομικός.
Δεν θέλω να μάθω τ’ όνομά του.
Κι όμως! Έχω ακούσει το όνομά του!
Δεν το συγκράτησα.
Επιλεκτική μνήμη.
Δεν ανήκει στους Ήρωες.

…Δεν ψάχνω πια για το χαμόγελο.
Ξέρω πως κάποια στιγμή θα ξεχαστεί και θα βγει στην επιφάνεια μόνο του.
Τώρα θα ψάξω να βρω τα λάθη μου σαν γονιός και τι μπορώ να διορθώσω, για να μπορέσουν να ξαναχαμογελάσουν πρώτα τα παιδιά μου, οι φίλοι τους, και όλα τα παιδιά του κόσμου.
Παιδιά χωρίς χαμόγελα, αρρωσταίνουν.
Κάτι σαν τα λουλούδια που σε άρρωστο έδαφος πεθαίνουν…
Πρέπει να τους διώξω την μελαγχολία.
Με την τόση ανασφάλεια που τους έχω προσφέρει απλόχερα, φέρνοντάς τα σε έναν κόσμο ψεύτικο και γυάλινο δεν πρόκειται να χαμογελάσουν.
Πρέπει να διορθώσω κάτι, αλλά, τι;
Γι’ αυτό τα σπάζουν, αφού δεν μπορούν να σπάσουν τα μούτρα μας.
Για μας τους γονείς ήταν η πρώτη γροθιά, αλλά αστόχησε…
Αν δεν ξυπνήσουμε θα μας πονέσουν…
Πιο πολύ απ’ ότι τώρα που δεν τα βλέπουμε να χαμογελάνε…
Και το χαμόγελο μεν είναι μεταδοτικό, αλλά έρχεται μέσα από ευτυχισμένο άνθρωπο κι ευτυχισμένοι άνθρωποι γύρω μας δεν υπάρχουν.
Πρέπει να κάνω κάτι, αλλά τι;
Πρέπει να διορθώσω κάτι, αλλά τι;
Η συγγνώμη δε φτάνει.
Τόση μελαγχολία γύρω μου και μέσα μου,
αυτό δεν το είχα συνηθίσει…

Να τα πάρω πάλι απ’ την αρχή.
Λείπει αυτό το «κάτι» που φέρνει συνήθως η ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων.
Το έψαξα.
Νόμιζα πως έφταιγε το χαμόγελο.
Γράψε: «Λάθος!»
Ψάχνοντας βρήκα την μελαγχολία.
Αυτή εύκολα την βρίσκεις.
Τζάμπα από παντού.
Το χαμόγελο όμως, γιατί να μην είναι κι αυτό τζάμπα;
Ξέρω. Δεν είναι υλικό να τ’ αγοράσεις.
Δεν πουλιέται.
Δεν το βρίσκεις στα μαγαζιά.
Ποτέ δεν ήταν εκεί, εκτός αν υπήρχε χρήμα.
Ούτε απ’ αυτό χαρίζουν, όμως.
Απ’ αυτό πουλάνε οι τράπεζες, αλλά είναι πολύ ακριβό.
«Δάνειο» το λένε…
Σου χτυπάει την πόρτα κάθε μήνα.
Δε λογαριάζει τα απρόοπτα…
Το συνήθισα κι αυτό.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος…

Άρα, δεν φταίει και το χρήμα.
Το χρήμα πάντα έλλειπε, φέτος ακόμα χειρότερα, αλλά και μ’ αυτή την απουσία συνηθίσαμε.
Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος.

Άλλο φταίει.
Η διαφορά.
Το χαμόγελο είναι πηγαίο.
Βγαίνει απ’ την χαρά, την ικανοποίηση, την δικαίωση, την υγιή και αξιοπρεπή ζωή των ανθρώπων.
Αν βρω όλα αυτά, θα βρω και το χαμόγελο, που βγαίνει απ’ την χαρά, την ελπίδα, το όνειρο.

Τα μπέρδεψα.
Για ελπίδες κι όνειρα, δεν έλεγα παραπάνω.
Γιατί βγήκε η διαφορά της τζάμπα μελαγχολίας;
Πάμε πάλι απ’ την αρχή.
Ψάχνω να βρω τα «γιατί»…

Ώρα μία και πέντε.
Ψάξε! Και…
Ξαναγράψε …
κι αν τα βρεις, «γράψε μου»!

Ώρα για ύπνο κυκλάμινο!
Εκεί θα δεις όνειρα κι εύχομαι να έχουν πολλά χαμόγελα, γιατί κι εκεί τα ψάχνεις, τελευταίως!

Ώρα μία και δέκα.
Άλλη μια προσπάθεια.
Μπορεί να το βρω...
Να μου κάτσει.
Πάμε πάλι.
Απ’ την αρχή.
Ψάχνω να βρω που πήγε ένα παιδί.
Τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, για να ξαναφέρει το χαμόγελο στους Έλληνες, αυτές τις Άγιες Μέρες πού ‘ρχονται.

Πού θα τον βρω;
Κι αν δεν τον βρω, πως θα χαμογελάσουν τα παιδιά και μαζί τους κι εγώ;

Κι έρχονται Χριστούγεννα, Καινούργιος χρόνος...

Η ευθύνη μας

2008-12-14T23:58:00.000+02:00

Η ευθύνη μας

Άρθρο - παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου

Εφημερίδα Κόσμος του Επενδυτή

Το σβησμένο κυκλάμινο, "ζει"...

2008-11-15T01:21:00.008+02:00

Το σβησμένο κυκλάμινο, "ζει"...

Ή συνέντευξη στην ΘΕΣΣΑΛΙΑ!

2008-10-12T06:16:00.008+03:00

Ευχαριστώ την εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ που τίμησε την συνέντευξή μου στην κυρία Ελένη Γκίκα!

Ολόκληρη η συνέντευξη, εδώ, στο blog της Άλεφ!

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ BLOG ΚΥΚΛΑΜΙΝΟΥ

2008-09-06T04:23:00.007+03:00

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ BLOG ΤΟΥ ΚΥΚΛΑΜΙΝΟΥ ΒΟΥΝΟΥ,

ΕΔΩ!

Μουσική... κατόπιν εορτής...

2008-03-09T22:13:00.006+02:00

Το κυκλάμινο βουνού μεταφέρθηκε στο:

http://kiklaminovounou.blogspot.com
ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ 1

http://semetafora.blogspot.com
ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ 2

Όπως λέμε...

"Μετά θάνατον!"

Μετακόμισα

2008-01-06T22:22:00.003+02:00

Είμαι το παλιό κυκλάμινο και σας εύχομαι ολόψυχα:

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2008!

Μετακόμισα στο ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ:

http://kiklaminovounou.blogspot.com/

Ένα (ι) κάνει την διαφορά.

Ευχαριστώ για την αγάπη σας!

Μετακομίζω

2007-12-27T17:28:00.003+02:00

Κι επειδή αυτός ο Άγιος Βασίλης εκεί δίπλα άρχισε να μετράει ανάποδα και με αγχώνει, αποφάσισα να πάρω ένα καινούργιο βαρκάκι, πιο σύχρονο, που θα μπορεί να με βγάζει στ' ανοιχτά στα γρήγορα και όποτε θέλω.
Του λείπουν πολλά αξεσουάρ βέβαια, αλλά σιγά σιγά. Μέχρι να μάθω να το χειρίζομαι σωστά, θα πάρει χρόνο.
Γεροί να είμαστε κι αν ο καινούργιος χρόνος είναι πιο φιλικός μαζί μας, όλα θα γίνουν!
Εύχομαι σε όλους σας το 2008 που έρχεται να σας βρει χαρούμενους και γερούς και να σας φέρει ότι πραγματικά έχετε ανάγκη!

Μετακομίζω λοιπόν στο ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ:

http://kiklaminovounou.blogspot.com/

Παίρνω μαζί μου όποιον θέλει να ακολουθήσει με όλη μου την καρδιά.
Αφήνω εδώ τις σκουριές απ' τις υπέροχες φωτογραφίες του Στράτου, αλλά και τα "Ωραία" του λόγια για μένα, ως "παράσημο" στο παλιό κυκλάμινο.
Ευχαριστώ Στράτο! ΕΓΡΑΨΕΣ!

ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ του βουνού: Πόσο μεγάλη καρδιά έχει αυτή η κοπέλα! Πόση αγάπη να μοιράσει… είναι απίστευτο. Οι «ανάσες της» μας συνοδεύουν. Θα της έγραφα ένα στίχο, αν ήμουν ποιητής, μια μουσική σε βιολί, αν ήμουν συνθέτης. Της προσφέρω, ωστόσο την αγάπη μου.
http://mithymnaios.blogspot.com/2007/12/blog-post_24.html

Ραντεβού εκεί:
http://kiklaminovounou.blogspot.com/

Εμφάνιση σχολίων

Ο/Η ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...
Τώρα Κατερίνα μου, με τελείωσες εσύ!!! Δεν έχω λόγια... Μόνο τρυφερά συναισθήματα για σένα.Καλορίζικο και καλοτάξιδο να είναι και τούτο το νέο σου πόνημα. Αν και δεν έχω αμφιβολίες ότι έτσι θα 'ναι.Με το καλό να μας έρθει κι ο καινούργιος χρόνος με υγεία, προ πάντων!!!Φιλάκια
Παρ Δεκ 28, 09:48:00 πμ

Ο/Η Trelofantasmeni είπε...
Ερχομαι στο νεο/παλιό πάντως οριστικό σπιτικό σου....φιλάκι
Παρ Δεκ 28, 01:05:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Πάνω απ' όλα με υγεία, Στράτο μου!Ούτε εγώ είχα λόγια!Ευχαριστώ φίλε μου!
Παρ Δεκ 28, 04:10:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Έλα φιλενάδα μου και όπου μας βγάλει!Φιλάκια!
Παρ Δεκ 28, 04:10:00 μμ

Δένουν με το τοπίο...

2007-12-27T17:17:00.002+02:00

Είχα πει στον φίλο μου τον Στράτο πως αυτές τις φωτογραφίες θα του τις κλέψω.

Μια και το κυκλάμινο βγήκε στο λιμάνι… δένουν με το τοπίο.
Ευχαριστώ Στράτο!

http://mithymnaios.blogspot.com/2007/12/blog-post_20.html

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

2007-12-24T00:35:00.003+02:00

Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το "Δόξα εν υψίστοις".
Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.

Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το "Δόξα εν υψίστοις".
Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.

Εμφάνιση σχολίων

Ο/Η Χελώνα είπε...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΗΣ
Δευ Δεκ 24, 11:47:00 πμ

Ο/Η Advocatus Diaboli είπε...
Χρόνια πολλά Κατερινάκι μου. Να περάσεις υπέροχα

Δευ Δεκ 24, 12:35:00 μμ

Σχόλιο διεγράφη

Αυτή η ανάρτηση αφαιρέθηκε από το συγγραφέα.
Δευ Δεκ 24, 12:37:00 μμ

Ο/Η Εαρινή Συμφωνία είπε...
Χρόνια πολλά, Κατερινάκι. Υγεία, αγάπη, ειρήνη, οικογενειακές χαρές και ένα καινούργιο βιβλίο αυτή τη χρονιά.
Δευ Δεκ 24, 12:38:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Χρόνια Πολλά! χελωνίτσα μου!κι εσύ καλά να περάσεις!Φιλιά πολλά!
Δευ Δεκ 24, 11:26:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Διαβολάκι μου αγαπημένο, Χρόνια Πολλά! Κι εσύ να περάσεις υπέροχα!Φιλάκια του!
Δευ Δεκ 24, 11:27:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Χρόνια πολλά με υγεία, αγάπη και χαρά, αγαπημένο μου εαρινάκι και σε σένα! Όλες οι χαρές του κόσμου, δικές σου!Κοντά είμαστε...Εσύ θα μου πεις...Θα δείξει...Θα τα πούμε με μέλι!Φιλάκια της!
Δευ Δεκ 24, 11:32:00 μμ

Ο/Η Sailor είπε...
Καλημέρα αγαπημένη κατερίναμε την ζεστή καρδιάΞημέρωσε πια ΧριστούγενναΧρόνια πολλά κατερίνα μουΕύχομαι ότι πιο όμορφοκαι υπέροχο για σένα καιτην οικογένειά σουΗ αγάπη μου πάντα είναι κοντά σουφιλιά θαλασσινάΚαπετάν Δημήτρης
Τρι Δεκ 25, 01:38:00 πμ

Ο/Η melomenos είπε...
τα πιο ζεστά και όμορφα Χριστούγεννα να περάσεις!
Τρι Δεκ 25, 02:03:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Χρόνια πολλά! αγαπημένε μου καπετάνιε!Να είσαι γερός, δυνατός, ευτυχισμένος και πάντα ο πρώτος καπετάνιος της ζωής!Καλά να περνάς!Πολλά φιλιά!
Τρι Δεκ 25, 03:26:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Είναι όντως ζεστα μελομένε μου!Έχω παιδιά γύρω μου κι αυτό ζεσταίνει!Χρόνια Πολλά κι από δω!Να περνάς νεραιδένια!Φιλιά πολλά!
Τρι Δεκ 25, 03:28:00 πμ

Ο/Η ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...
Αν και μας τα είπανε τα κάλαντα, κάτι γειτονόπουλα, τα δικά σου σήμερα, ανήμερα Χριστουγέννων, Κατερίνα, είναι της ψυχής και της ιδιαίτερης ζεστής επικοινωνίας μας!Να συνεχίσεις να περνάς ζεστά και όμορφα μιας και γύρω σου έχεις ό,τι αγαπάς.
Τρι Δεκ 25, 09:53:00 πμ

Ο/Η Sotiris K είπε...
Χρόνια ΠολλάΚαι του χρόνου να είσαι καλά να τα "ξαναπείς" :)
Τρι Δεκ 25, 10:45:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Χρόνια Πολλά Στράτο μου! Και του χρόνου να είμαστε καλά!Καλά να περνάς!
Τετ Δεκ 26, 08:48:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Χρόνια Πολλά Σωτήρη μου! Να είσαι γερός και ευτυχισμένος και να περνάς καλά!Να είμαστε καλά,και του χρόνου!
Τετ Δεκ 26, 08:51:00 μμ

Ο/Η Ιουστίνη Φραγκούλη είπε...
Μήπως είσαι η απόλυτη θεά του μπλόγκινγκ; Χρόνια πολλά, με υγεία, χαρά και δημιουργικότητα το Νέον Ετος.Φιλιά σου
Πεμ Δεκ 27, 05:31:00 μμ

Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Κατερίνα

Ιουστινάκι μου γλυκό, Χρόνια πολλά κι από δω!Αν ήταν έτσι οι θεές, τύφλα να 'χουν οι Αγγλομαθείς μπλόγγερ!Φιλιά της!
Πεμ Δεκ 27, 11:08:00 μμ

Για την ατμόσφαιρα...

2007-12-19T04:49:00.003+02:00

... μετά τα δεμένα παγκάκια.

Εις το επανειδείν!

Ο/Η nyctolouloudo είπε...
χρόνια πολλά γεμάτα όνειρα και ελπίδες.πολλά φιλιά!
Τετ Δεκ 19, 05:46:00 πμ

Ο/Η Χελώνα είπε...
Το κατάφερες. Μας έφτιαξες την ατμόσφαιρα.
Τετ Δεκ 19, 11:43:00 πμ

Ο/Η Trelofantasmeni είπε...
Καλές γιορτές εύχομαι φιλενάδα , θα τις περάσεις στο Βόλο φαντάζομαι με το χιονισμένο Πήλιο ψηλά να το απολαμβάνεις...Ευτυχισμένο και δημιουργικό το 2008
Τετ Δεκ 19, 11:47:00 πμ

Ο/Η dimosthenis k είπε...
lolΘα έλεγε άσχημα να το δούμε!!!;)))
Τετ Δεκ 19, 03:01:00 μμ

Ο/Η dimosthenis k είπε...
ουπς...λάθος comment!!!αλλού πήγαινε!!Χρόνια σου πολλά κυκλάμινο!!!!!;)
Τετ Δεκ 19, 03:02:00 μμ

Ο/Η ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ είπε...
Κατερίνα μου, Καλές Γιορτές από καρδιάς! Εύχομαι να τις απολαύσεις με όση περισσότερη χαρά μπορείς, όπου την βρεις!!!Φιλάκια γλυκά
Πεμ Δεκ 20, 05:13:00 μμ

Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Παιδιά, ένα φιλί στα πεταχτά!Χρόνια Πολλά σε όλους! Θα τα πούμε άλλη στιγμή που δεν θα δουλεύω.Μόλις ήρθα. Άναψα ένα τσιγάρο και μπήκα να δω αν είχα μουσαφιρέους!Χαίρομαι που βρήκα!Καλημέρα σας και να είστε όλοι σας καλά!Πάω για ύπνο τώρα, να γεμίσω τις μπαταρίες για αύριο.Τα λέμε!Φιλιά σας!Κατερίνα
Σαβ Δεκ 22, 04:29:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
νυχτολούλουδο Χρόνια Πολλά! Καλά Χριστούγεννα!

χελώνα Το προσπάθησα! Χρόνια Πολλά χελωνίτσα μου!

φιλενάδα μου,το κοιτάζω από μακριά δυστυχώς!Κι εσύ κορίτσι μου να περάσεις Χαρούμενα Χριστούγεννα!

Χρόνια πολλά Δημοσθένη μου!Καλή ξεκούραση τώρα στις γιορτές!Την δικαιούσαι!

Στράτο μου, Χρόνια Πολλά!Να περάσεις τα πιο ζεστά Χριστούγεννα!

Φιλιά σε όλους!
Δευ Δεκ 24, 12:49:00 πμ

Για ατσάλινα νεύρα...

2007-12-19T04:39:00.002+02:00

Χωρίς λόγια.

http://ektaktaperistatika.blogspot.com/

Σκέψεις του λιμανιού

2007-12-18T17:12:00.002+02:00

"Κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ, είναι η ζωή του καθενός, θάλασσα δίχως άκρη…"
Γι’ αυτή τη θάλασσα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα που δεν δουλεύω.

Αν είσαι στα βαθιά βλέπει μόνο θάλασσα το μάτι σου. Που και που βλέπεις και άλλα καράβια που ταξιδεύουν κι εκείνα. Ανταλάσσεις χαιρετισμούς κορνάροντας και μετά συνεχίζουν την πορεία τους, όπως κι εσύ. Βλέπεις δελφίνια, γλάρους, παίζεις μαζί τους, τα φωτογραφίζεις, φεύγουν εκείνα και άλλα έρχονται να σε συντροφεύσουν στο ταξίδι σου.
Αν είσαι στα ρηχά βλέπεις και θάλασσα, αλλά βλέπεις και στεριά.
Κι εκεί στη στεριά μπορεί να δεις σπιτάκια, καμινάδες να καπνίζουν, ακόμα και κόσμο να σε περιμένει στο λιμάνι. Τότε κοιτάς πίσω σου, βλέπεις την ατέλειωτη θάλασσα που τόσο πολύ σε πλάνεψε με τα ταξίδια της. Απλώνεις το χέρι να την χαιρετήσεις, δακρύζεις, μα κουρασμένος πια να μάχεσαι με τα ανήσυχα νερά της, που σπάνια τα έχεις δει γαληνεμένα, (έχεις δώσει μαζί τους μάχες και μάχες για να επιζήσεις, έχεις βραχεί, έχεις κρυώσει, αλλά έχεις ευχαριστηθεί και το κολύμπι μέσα της) αποφασίζεις να πλησιάσεις στην στεριά. Να ρίξεις άγκυρα και να πιάσεις λιμάνι.

Πονάς στο βάθος για το άγνωστο υπόλοιπο ταξίδι που άφησες πίσω σου και πολλές φορές πιάνεις το βλέμμα σου να την χαζεύει, να νοσταλγεί, να μετανιώνει, αλλά τα πόδια σου που πατούν πια στη στεριά, σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα.
Έλειψες πολύ και οι δικοί σου άνθρωποι και οι υποχρεώσεις σου σε περιμένουν. Έχεις συγκεκριμένο χρόνο μπροστά σου και πρέπει να τα προλάβεις όλα.

Έτσι, δίνεις προτεραιότητες:
Πρώτα οι αγαπημένοι σου άνθρωποι, αυτοί που είναι πάντα δίπλα σου, είτε είσαι στην θάλασσα, είτε στην στεριά. Να τους «δεις» καλύτερα, να τους νιώσεις και να τους απολαύσεις περισσότερο.
Ύστερα οι δουλειές που πάντα θα υπάρχουν…

Στον υπόλοιπο και λίγο ελεύθερο χρόνο σου, έχεις δικαίωμα να επιλέξεις τι θα κάνεις και πως θα τον χρησιμοποιήσεις.
Πολλές οι επιλογές. Αποφασίζεις και κάνεις:
Θα ανοίξεις την αντζέτα σου και θ’ αρχίσεις να τηλεφωνείς σε όλα τα νούμερα απ’ το Α ως το Ω;
Θα χαζέψεις στις βιτρίνες ενώ δεν έχεις διάθεση για βόλτες;
Θα πιεις καφέ με ένα γνωστό γιατί σου το πρότεινε και δεν έχει πώς να σκοτώσει τον χρόνο του;
Θα πας να δεις ένα φίλο απ’ τα παλιά που τον ξέρεις και μαζί του ξέρεις ότι θα συζητήσεις πράγματα και ουσία;
Θα καθίσεις μέσα στο καράβι και θα σκέφτεσαι χαζεύοντας από μακριά, πότε τη στεριά, πότε την θάλασσα;
Θα πιάσεις μια γωνιά και θα καθίσεις να διαβάσεις ώστε να ξεφύγεις απ’ όλους κι απ’ όλα;
Θα πάρεις ένα τετράδιο και θα βγεις έξω να καθίσεις σε ένα παγκάκι του λιμανιού κι εκεί θα γράψεις ότι σκέφτεσαι, ότι έζησες, ότι ονειρεύεσαι;
Θα πέσεις να κοιμηθείς για να πάψεις να σκέφτεσαι ή για να ξεκουράσεις το κορμί;
Ότι και να κάνεις, δικός σου είναι ο ελεύθερος χρόνος. Ότι θέλεις τον κάνεις.

Μα, να θυμάσαι: Πάντα θα είναι λίγος! Όπως «λίγη» είναι και η ίδια η ζωή!
Το καράβι εκεί θα είναι και θα σε περιμένει, όποτε θελήσεις νέα ταξίδια και νέες «φυγές». Όπως και οι σωσίβιοι λέμβοι... Εκεί θα είναι για όλες τις ανάγκες. Αρκεί να είναι ανάγκες πραγματικές και όχι χάσιμο χρόνου.

Αυτό όμως, εσύ το ξέρεις, μόνο! Κανένας άλλος!

Ο/Η ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...
Γι' αυτό διαχειρίσου το λιγοστό ελεύθερο χρόνο σου, κατά πως επιθυμεί η ψυχή σου....ΚΑΛΩΣ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΕΕΕΕΕΣ!!!!!!!Ψυχή μου ΜΟΥ είχες λείψει!!!Φιλί και ΠΟΛΛΕΣ Γλαρένιες αγκαλιές
Τρι Δεκ 18, 09:06:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Γλαρένια μου γλυκιά, πολλά επιθυμεί η ψυχή μου, αλλά δεν μπορώ να τα έχω όλα! Συνδυασμό κάνω. Ξημερώματα έβαλα δυο κάρτες, γιατί δεν μ' άρεσε η ... χαραμάδα.Είμαι τύπος που τα θέλω όλα ή τίποτα, αλλά πρέπει να μάθω να προσαρμόζομαι με τις καταστάσεις. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα μπορούσα να απέχω τόσο καιρό απ' το μπλογκ, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο τελικά!Ή με τ' άγριο ή με το καλό, προσαρμόζεσαι με τα νέα δεδομένα.Σήμερα ανάμεσα στις οικιακές δουλειές σκεφτόμουν αυτά και κάθησα να τα γράψω. Για να φύγουν από μένα, για να μείνουν εδώ, για να με καταλάβουν οι φίλοι μου.Δεν ξέρω κορίτσι μου αν αυτό λέγεται γυρισμός, μα κι απ' το λιμάνι, δεν είναι και άσχημα!Παντού υπάρχει ζωή και είναι όμορφη, πανάθεμά την!Κι εμένα μου έχεις λείψει γλαρένια μου! Να θυμάσαι από μένα,πως τους ανθρώπους τους κουβαλάμε μέσα μας κι ας μη μιλάμε μαζί τους συχνά.Κατέχουν θέσεις διαρκείας και δεν μπορεί να τους την πάρει κανένας!Φιλάκια το κορίτσι μου!Να περνάς καλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!Αν και από αύριο ο υπολογιστής θα μετακομίσει στην κουζίνα, ελπίζω πως θα υπάρξουν στιγμές που θα μπορέσω να μπω στα κλεφτά να αλληλοευχηθούμε για τις Άγιες Μέρες που έρχονται.
Τρι Δεκ 18, 09:39:00 μμ

Ο/Η Sailor είπε...
Καλημέρα Κατερίνατης καρδιάς μας Να είσαι καλά όπου και ανβρίσκεσαι Κάπου κάπου κοίταζε τη θάλασσακαι τα θαλασσοπούλια Αυτά μπορούν να σε ταξιδέψουνμακριά μέσα στην απεραντοσύνητης θάλασσας της μοναδικής μα και της ζωής Εγώ πάντως τα έχω για πάντα μέσα στην ψυχή και την καρδιά μου Καλό σου πρωινό καλές και ευτυχισμένες γιορτές εγώ πάντα θα είμαι εδώέστω και για μια καλή μέρα Φιλιά θαλασσινά
Τετ Δεκ 19, 02:13:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Καλημέρα σου αγαπημένε σαιλόρ!Πάντα σε θυμάμαι! Να το ξέρεις!Φιλιά πολλά! Ξημέρωσε!
Τετ Δεκ 19, 04:57:00 πμ

Ο/Η nyctolouloudo είπε...
όταν ρίχνεις άγκυρα παρατάς και την ζωή.όλα να τα γευτείς Κατερίνα, όλακαι όσο πιο πολλά μπορείς.να είσαι καλά εκεί που είσαι.
Τετ Δεκ 19, 05:53:00 πμ

Ο/Η ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ είπε...
Καλώς την Κατερίνα μας!!! Τι έρημη φανταζε η μπλογκογειτονιά μας... Πολύ το χάρηκα, καλή μου φίλη, που επέστρεψες έστω και στα... κλεφτά.Με κάτι "σκουριασμένες λεπτομέρειες του λιμανιού" που ανάρτησα χτες βράδυ, η Γλαρένια μου έγραψε πως την ταξίδεψα. Κάνε μια βόλτα απ' τον "Μηθυμναίο" μήπως και ταξιδέψεις κι εσύ.Μας έλειψες...
Πεμ Δεκ 20, 05:08:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
νυχτολούλουδοστράτοΘα τα πούμε παιδιά, άλλη στιγμή που θα έχω χρόνο μπροστά μου.Φιλιά
Δευ Δεκ 24, 12:54:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Νυχτολουλουδάκι μου, μη φοβάσαι και δεν την παρατάω τη ζωή! Την κουβαλάω μαζί μου κι αν δεν είναι μπλογκ, κάτι άλλο θα είναι,που σίγουρα φέρνει ζωή!Κι εσύ κορίτσι μου να περνάς καλά εκεί που είσαι!Φιλιά σου!
Τρι Δεκ 25, 03:33:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Στράτο μου, μ' έχεις σκλαβώσει με τα λόγια σου, γενικώς!Είδα τις σκουριές σ' αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες, γι' αυτό όπως ήδη σου έγραψα, έριξα αντισκωριακό απόψε!Φιλιά πολλά!
Τρι Δεκ 25, 03:35:00 πμ

Άγκυρα...

2007-12-03T00:55:00.002+02:00

Το κυκλάμινο καιρό το παλεύει να πιάσει λιμάνι...

Τα πράγματα άλλαξαν κατά πολύ και δεν του πάει να υπολειτουργεί. (λόγω έλλειψης χρόνου)

Γι' αυτό αποφάσισε να ρίξει άγκυρα πριν τις γιορτές και να

σας ευχηθεί ολόψυχα

"Χαρούμενες Γιορτές"

και

"Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος"!

Να φέρει Ειρήνη,Υγεία, Ευτυχία, Χαρά και Αγάπη σε όλο τον κόσμο!

Ευχαριστεί από καρδιάς όσους συνταξίδεψαν μαζί του, όλους αυτούς τους 19 μήνες!

Θα σας σκέφτεται και θα σας επισκέπτεται ...

(Γι' αυτό άφησε και την χαραμάδα άλλωστε...)

Να είστε όλοι σας καλά!

Με αγάπη!

Κατερίνα

Ο/Η Χελώνα είπε...
Υπέροχες οι καρτούλες και όλα.Πολλές ευχές, μια και έριξες άγκυρα,καλά να περάσεις.
Τρι Δεκ 18, 12:26:00 μμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Κι εσύ χελωνίτσα μου, καλά να περάσεις!Γερό να είναι το καβούκι σου και να σε προστατεύει!Πάντα!
Τρι Δεκ 18, 05:37:00 μμ

Ο/Η nyctolouloudo είπε...
να είσαι πάντα καλά Κατερίνα όπου και να είσαι.
Τετ Δεκ 19, 05:44:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Κι εσύ νυχτολούλουδό μου!
Παρ Δεκ 28, 03:56:00 μμ

Κι αυτά δικά μου!

2007-12-03T00:49:00.001+02:00

"Κάθε Φθινόπωρο
Οι Άγιοι και οι Νεκροί
Στάζουν από τα θυμητάρια
Και σκαρφαλώνοντας στους όχθους
Μαζεύουν τα πρώτα
Αγριοκυκλάμινα"

Κι αυτά είναι δικά μου και θέλω να μείνουν εδώ!

Αυτά τα χιόνια... είναι δικά μου!

2007-12-03T00:35:00.001+02:00

Και ο Χιονάνθρωπος, φυσικά!

Friday, November 30, 2007

Χρόνια Πολλά με Χιόνια
Καθυστερημένο αλλά αγαπητικό είναι το πάρτυ μου για την Κατερινούλα επι τη ονομαστική της εορτή που ήταν την προηγούμενη Κυριακή. Κατάφερα για χάρη της κι επειδή της αρέσουν οι χιονιές να νικήσω την ατολμία μου . Και νάμαι με τη φωτογραφική μου μηχανή να έχω ήδη αποτυπώσει προς τιμήν της την πόλη μου.

Ολες οι σκηνές που βλέπετε είναι στην αστική γειτονιά μου -κι όχι στο βουνό. Ο χιονάνθρωπος που περιμένει τα Χριστούγεννα, οι αυλές, οι γυριστοί δρόμοι, τα χιονοσκέπαστα σπίτια, η απόλυτη ερημιά.

Χρόνια Πολλά Κατερίνα με Χιόνια και στη Ζαγορά σου!

Ο/Η Ιουστίνη Φραγκούλη είπε...
Κατερινάκι λατρεμένο,Σου ετοίμασα το πάρτυ της γιορτής σου στα δικά μου χιόνια κι εσύ δεν ήρθες. Αλλά αφού ήσουν μέσα στα κυκλάμινα πώς να βρείς χρόνο για την παγωνιά μου.Σε λατρεύω γιατί είσαι γενναιόδωρη και μάγκισσα κι απ΄όλα.Φιλιά σου
Κυρ Δεκ 02, 02:11:00 πμ

Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ιουστινάκι μου, μόλις ήρθα μετά από 14 ώρες δουλειάς, πάλι. Το τέζα είναι λίγο. Έρχομαι. Πάω να βάλλω κωδικό. Φιλιά! Θα δω χιονάνθρωπο;
Κυρ Δεκ 02, 03:25:00 πμ

Ο/Η Κατερίνα είπε...
Ο/Η Κατερίνα είπε... Ιουστινάκι μου, είσαι θεά!!!!!Όλα αυτά για μένα; Αχ, βρε Ιουστινάκι μου! Δεν μάζευα κυκλάμινα! Στο περίπτερο ξημερωβραδιάζομαι! Όσο αντέχω.Σ΄ευχαριστώ κορίτσι μου! ΤΟΟΟΣΟΟΟΟΟΟΟΟ πολύ!Με συγκίνησες πολύ.... Ευχάριστη συγκίνηση... Κι απρόσμενη! και έκπληξη! και και πολλά και!Φιλάκια πολλά και σου εύχομαι ότι καλύτερο στη ζωή σου!Επιφυλάσσομαι...Θα σε "δω" άλλη στιγμή που θα δουλεύω λιγότερες ώρες. Οκευ;Καλό μας ξημέρωμα! Καλό μήνα!Όλα καλά!

December 1, 2007 5:36 PM

ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΙΟΥΣΤΙΝΗ ΜΟΥ!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΑΓΩΝΙΑ... ΤΥΦΛΑ ΝΑ 'ΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΥΣΩΝΕΣ!

ΦΙΛΙΑ! ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΣΑΝ ΠΟΥΛΑΚΙ ΑΠΟΨΕ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! είπα;
Κυρ Δεκ 02, 03:40:00 πμ

Το μπλογκ της αγαπημένης μου Ιουστίνης, είναι:
http://ioustini.blogspot.com/2007/11/blog-post_30.html

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

2007-11-29T22:57:00.002+02:00

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

Έτσι, για την ιστορία!

Το κυκλάμινο του βουνού "εν πλω" είναι το πρώτο μου μπλογκ που άρχισε να ταξιδεύει τον Μάϊο του 2006. Για κακή του τύχη όμως έσβησα όλη του την ύλη μέχρι τον Οκτώβρη του 2006. Πόσες αναρτήσεις είχα κάνει δεν μπορώ να σας πω τώρα. Οι εκτυπώσεις μου είναι τρία κλασσέρ μεγάλα. (Ήταν και το παλιό λεύκωμα και το ΧΑΛΑΛΙ, ανέβαζα και πέντε- δέκα ποστ την ίδια μέρα!)

Από κει και πέρα, στους υπόλοιπους 16 μήνες, έχουμε και λέμε:

403 Κυκλάμινο βουνού «εν πλω»
111 Βιβλιοπαρουσίαση
177 ΑΝΑΣΑ
139 Στιγμές
90 Πήλιο
39 Ζαγορά
48 Ζωάκια
30 Πόρτες
96 Άνθη = 1133

48 Γράμμα στη μάννα (αρχή)
21 Γράμμα στη μάννα (συνέχεια)
35 Ιστορία που την έγραψαν παιδιά
18 Στιγμές ζωής – στιγμές ψυχής
11 Σεργιάνι
111 Περίπτερο
51 Εφημερίδα
44 Λεύκωμα
35 Πάρτυ =1507

Μετρημένες 1507 αναρτήσεις!!!

Δεν έβαλα στην πρόσθεση:
Πουρί, Ελίτσα, Ανάληψη, Χορευτό, Μακρυνίτσα, Άνω Λεχώνια, Κάτω Λεχώνια, Πλατανοφιλία, Τιμής Ένεκεν, Παράδεισο, Ανεξήγητα, Κοκορο-ιστορία, Δρόμος, Ζωγράφος, Βιβλιοπερπατήματα, Περιστέρια, Ελεύθερα πουλιά, Κοράκια… και τόσα άλλα… για να μην κορακιάσουμε.

Όσο για φωτογραφίες, ............ Χιλιάδες!

Δεν ξέρω κατά πόσο σας κούρασα, πάντως εγώ όταν «γέμιζα» τον ιστοχώρο, το έκανα με ευχαρίστηση και, πάντα με καλές προθέσεις!

Χαίρομαι για ότι έχω αφήσει πίσω μου και είμαι υπερήφανη γι’ αυτό. Kατάφερα πολλά πράγματα, ενώ ήμουνα άσχετη από υπολογιστές και Αγγλικά. Τα έχω ξαναπεί αυτά πολλές φορές… Να μην επαναλαμβάνομαι…

Θυσίασα πολύ προσωπική ζωή, πολλές ώρες ύπνου, αλλά… ΧΑΛΑΛΙ ΤΟΥ!

ΧΑΛΑΛΙ ΜΟΥ!

και κυρίως: ΧΑΛΑΛΙ ΣΑΣ!

(Για όσους δεν ξέρουν, θα τα βρουν δίπλα στα λινκ.)

At Παρ Νοε 30, 09:30:00 πμ, ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ said...
Είσαι ακαταμάχητη, Κατερίνα μου, Μπράβο σου και... χαλάλι μας!!!Πρωινά φιλάκια...

At Παρ Νοε 30, 10:01:00 πμ, Χελώνα said...
Μπράβο σου Κατερίνα.Είμαι περήφανη για σένα.Εγώ είμαι ακόμη πρωνήπια.Καλημέρα, καλό Σ/Κ και καλό μήνα να έχουμε.Υ.Γ:Είδες τι ωραία στόλισαν τη πόλη?Πήλιο πας καθόλου?

At Παρ Νοε 30, 09:26:00 μμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Γλυκειά μου Κατερίνα, Ελπίδα και Ανάσα ΜΑΣ...ΧΑΛΑΛΙ Ο ΚΟΠΟΣ ΣΟΥ!!!!΄Ετσι σε γνώρισα τον Ιούνιο 2006 με τα πολλά ποστς κάθε μέρα, έτσι σ'αγάπησα και έμεινα κοντά σου, για την αγάπη που απλόχερα μοιράζεις.Είσαι δυναμική, ευαίσθητη τρυφερή και συνάμα αξιοπρεπής παρουσία στο χώροκαι Σ΄ΑΓΑΠΑΜΕ!!!!Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

At Σαβ Δεκ 01, 04:23:00 πμ, Ανώνυμος said...
Στράτο μου, όχι και ακαταμάχητη! Περασμένα μεγαλεία όμως! Χρόνος, γιοκ, πια!χελωνίτσα μου, όχι και προνήπια!Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο, Καλό μήνα! Δεν τον στόλισαν ακόμα τον Βόλο! Πήλιο πήγα στις εκλογές για μια ώρα και άλλη μια ώρα στις αρχές Οκτώβρη!Δυστυχώς! Δουλεύω πολύ και δεν έχει δρομολόγια ΚΤΕΛ που να με βολεύουν.γλαρένια μου,και εγώ σας αγαπάω γλαρένια μου! Φιλάκια, μόλις ήρθα, πρέπει να κοιμηθώ λίγο και να ξαναφύγω.

At Κυρ Δεκ 02, 02:11:00 πμ, Ιουστίνη Φραγκούλη said...
Κατερινάκι λατρεμένο,Σου ετοίμασα το πάρτυ της γιορτής σου στα δικά μου χιόνια κι εσύ δεν ήρθες. Αλλά αφού ήσουν μέσα στα κυκλάμινα πώς να βρείς χρόνο για την παγωνιά μου.Σε λατρεύω γιατί είσαι γενναιόδωρη και μάγκισσα κι απ΄όλα.Φιλιά σου

At Κυρ Δεκ 02, 03:25:00 πμ, Ανώνυμος said...
Ιουστινάκι μου, μόλις ήρθα μετά από 14 ώρες δουλειάς, πάλι.Το τέζα είναι λίγο. Έρχομαι. Πάω να βάλλω κωδικό.Φιλιά! Θα δω χιονάνθρωπο;

At Κυρ Δεκ 02, 03:40:00 πμ, Κατερίνα said...
Ο/Η Κατερίνα είπε... Ιουστινάκι μου, είσαι θεά!!!!!Όλα αυτά για μένα; Αχ, βρε Ιουστινάκι μου! Δεν μάζευα κυκλάμινα! Στο περίπτερο ξημερωβραδιάζομαι! Όσο αντέχω.Σ΄ευχαριστώ κορίτσι μου! ΤΟΟΟΣΟΟΟΟΟΟΟΟ πολύ!Με συγκίνησες πολύ.... Ευχάριστη συγκίνηση... Κι απρόσμενη! και έκπληξη! και και πολλά και!ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΙΟΥΣΤΙΝΗ ΜΟΥ!ΑΝ ΕιΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΑΓΩΝΙΑ... ΤΥΦΛΑ ΝΑ 'ΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΥΣΩΝΕΣ! ΦΙΛΙΑ! ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΣΑΝ ΠΟΥΛΑΚΙ ΑΠΟΨΕ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! είπα;Φιλάκια πολλά και σου εύχομαι ότι καλύτερο στη ζωή σου!Επιφυλάσσομαι...Θα σε "δω" άλλη στιγμή που θα δουλεύω λιγότερες ώρες. Οκευ;Καλό μας ξημέρωμα! Καλό μήνα!Όλα καλά!December 1, 2007 5:36 PM

At Κυρ Δεκ 02, 03:46:00 πμ, Κατερίνα said...
τα κεφαλαία του συμπληρώματος τα έγραψα μετά, αλλά μπήκαν στο μέσον της αντιγραφής. Μιλάμε για πολύ πτώμα... κι έχω κι αύριο ζόρια.ΙΟυστίνη μου το έβαλα κι εδώ, στη σκέψη μη δε το δεις στο δικό σου!Άκου πόσο κόλλησα!Φιλάκια!Παιδιά, Καλό μήνα σε όλους!

...μπλε δρόμοι ...

2007-11-28T23:08:00.002+02:00

At Πεμ Νοε 29, 01:15:00 πμ, ΠΡΕΖΑ TV said...
Μελαγχολικο το συννεφιασμενο τοπιο...
At Πεμ Νοε 29, 01:48:00 πμ, κυκλάμινο said...
Γεια σου πρέζα μου! Αν θες να γελάσεις, πήγαινε στο περίπτερο...Από κει ήρθα.Καλό ξημέρωμα!
At Πεμ Νοε 29, 11:19:00 πμ, nyctolouloudo said...
απίστευτη η πολυχρωμία και η ομορφιά που έχει το μουντό και μαύρο σύννεφο....την καλημέρα μου!
At Πεμ Νοε 29, 12:06:00 μμ, Χελώνα said...
Τι υπέροχος ουρανός! Γνωστός βέβαια αφού βλέπουμε τον ίδιο.Καλημέρα
At Πεμ Νοε 29, 03:03:00 μμ, ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ said...
Υπέροχα χρώματα, θαυμάσια φαντασία, φθινοπωρινή ελεγεία!!!
At Πεμ Νοε 29, 08:26:00 μμ, Κατερίνα said...
Νυχτολούλουδο, που είσαι βρε κορίτσι; Δεν είπαμε θα ξαναπεράσεις; Πώς περάσετε; Σας άρεσε το Πήλιο;Πω, πω, απορίες! Εύχομαι όλα καλά!
At Πεμ Νοε 29, 08:28:00 μμ, Κατερίνα said...
Καλό βράδυ χελωνίτσα μου! Ένας είναι ο ουρανός για όλους μας!Ευτυχώς!
At Πεμ Νοε 29, 08:29:00 μμ, Κατερίνα said...
Στράτο μου, κι εμένα μ' άρεσε πολύ αυτή με το πούλμαν που τα σύννεφα συνεχίζονται στα τζάμια...Καλό βράδυ!
At Πεμ Νοε 29, 11:01:00 μμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Κι' αυτή η ...υπνωτισμένη θάλασσα...όνειρο..Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
At Πεμ Νοε 29, 11:15:00 μμ, Κατερίνα said...
Φιλί και γλαρένιες αγκαλιές, γλαρένια μου!

ΔΡΩΜΕΝΑ Ένα περιοδικό για το θέατρο

2007-11-27T23:54:00.001+02:00

Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον!

Περισσότερα στον Νίκο Λαγκαδινό:

http://nikoslagadinos.blogspot.com/2007/11/blog-post_22.html

Ο "γοργοπόδαρος" Άγιος Εφραίμ"

2007-11-26T00:43:00.001+02:00

Ήμουνα στο περίπτερο, όταν ήρθε ο κυρ Παναγιώτης και μου είπε:
-Άστα τι έπαθα, κυρία Κατερίνα! Έχω δυο μήνες που παιδεύομαι με κάτι μεγάλες πέτρες στα νεφρά και υποφέρω! Όλο παθαίνω κωλικούς και τρέχω στο Νοσοκομείο. Έκανα δυο φορές λιθοτριψία και δε λένε να σπάσουνε! Είναι πολύ μεγάλες! Τώρα θα πάω πάλι σε ένα μήνα. Μιλάμε για πολύ πόνο! Αβάσταχτο!
-Περαστικά σου κύριε Παναγιώτη μου! Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω!
-Πώς να βοηθήσεις; Πολύ νερό και περπάτημα μου είπαν οι γιατροί.

Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τον Άγιο Εφραίμ.
-Κύριε Παναγιώτη, του είπα, δεν ξέρω αν πιστεύεις στα θαύματα, αλλά εγώ έχω λαδάκι απ’ το μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ. Αν θέλεις, να σου φέρω να βάλλεις λίγο. Αυτός ο Άγιος είναι θαυματουργός και γοργοπόδαρος, έτσι τον λένε, του είπα.
-Φέρε, είπε ο κύριος Παναγιώτης, διστακτικά. Με χαιρέτησε και έφυγε κουτσαίνοντας, γιατί πονούσε.

Μόλις έφυγε, εγώ ξεχάστηκα και χάζεψα περιοδικά και εφημερίδες, ως συνήθως.
Άνοιξα ένα κουτσομπολίστικο περιοδικό που σπάνια χαζεύω. Συνήθως διαβάζω βιβλία, αλλά αν είναι ώρα αιχμής, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και το καθυστερώ για αργότερα.
Άνοιξα λοιπόν το περιοδικό Χάι. Για πότε βρέθηκα στις τελευταίες του σελίδες, δεν κατάλαβα.
Δεν είχα όρεξη να μάθω τα κουτσομπολιά των καλλιτεχνών και το ξεφύλλισα γρήγορα.

Όταν είδα μπροστά μου την εικόνα του Αγίου Ευφραίμ, έπαθα πλάκα! Νόμιζα πως έχω παραισθήσεις!
Ξανακοίταξα το περιοδικό και είδα ότι είχα όντως, «σώας τας φρένας».
Το χάρηκα πολύ! Το πήρα σαν σημάδι από Εκείνον! Από τότε που Τον γνώρισα, έχουμε άλλη επαφή…

Την άλλη μέρα το απόγευμα ήρθε ο κύριος Παναγιώτης, χαρούμενος και φώναζε από μακριά, πριν καν φτάσει στο περίπτερο:
-Σου είπε ο άντρας σου; Τα’ μαθες; Και κούναγε χέρια και πόδια!
-Τι να μου πει; Έφερα το λαδάκι…
-Πάνε οι πέτρες! Τις κατούρησα χθες! Μόλις έφυγα από δω, πήγα στο σπίτι και τσακ τσακ, βγήκαν όλες! Όσες πρόλαβα τις μάζεψα, να τις δείξω στο γιατρό! Μεγάλες, μαύρες, σκληρές και μυτερές ήταν. Γι’ αυτό πονούσα τόσο πολύ. Τώρα ξέρω πως έφυγαν, δεν θα δείξουν τίποτα οι ακτινογραφίες και δεν θα ξανακάνω λιθοθριψία!
-Χαίρομαι κύριε Παναγιώτη μου! Σιδερένιος! Το λαδάκι δεν θα το πάρεις;
-Θα το πάρω και θα το βάλλω στο εικόνισμα. Αχρείαστο να ‘ναι!

Του έδειξα το περιοδικό και του είπα ότι αρκεί να τον επικαλεστείς αυτόν τον Άγιο και φτάνει!

Δεν ξέρω πόσο πίστεψε ότι τον βοήθησε ο Άγιος Ευφραίμ και δεν με νοιάζει. Αρκεί που ξέρω εγώ…

Μπράβο πάντως στο περιοδικό Χάι για αυτή του τη στήλη! Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ' αυτή τη ζωή!

At Δευ Νοε 26, 01:00:00 πμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Κατερινάκι μου,Είσαι καλή ψυχή!!!Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
At Δευ Νοε 26, 01:07:00 πμ, Κατερίνα said...
Όλων μας οι ψυχές γλαρένια μου είναι καλές, γι' αυτό είναι και οι μόνες που "ταξιδεύουν" αιώνια!Φιλιά το κορίτσι μου!
At Δευ Νοε 26, 01:49:00 πμ, Sailor said...
Καλημέρα ΚατερίναΧρόνια σου πολλάΠάντα χαρούμενη και ευτυχισμένηΦιλιά θαλασσινά
At Δευ Νοε 26, 07:45:00 πμ, NIOBH said...
Καλημέρα Κατερίνα, Χρόνια πολλά για την χθεσινή γιορτή σου,νά'σαι πάντα γερή και δυνατή!!Όσο για το περιοδικό ΧΑΙ, εγώ πάλι "χαλιέμαι" όταν βλέπω την στήλη με τους βίους αγίων που έχει καθιερώσει και στην επόμενη σελίδα τις ημίγυμνες φωτογραφίες με τα "090"...Αν μη τί άλλο μου φαίνεται...προκλητικό (για να μη το χαρακτηρίσω αλλιώς)...ευτυχώς όπως κι εσύ, δεν το ξεφυλλίζω σχεδόν ποτέ παρά μόνο όταν θέλω, κυριολεκτικά , να χαζολογήσω.
At Δευ Νοε 26, 11:29:00 πμ, Χελώνα said...
Χρόνια σου πολλά Κατερίνα και Αγιος Ευφραίμ να μας προστατεύει όλους με τη χάρη του.Θαύματα γίνονται αλλά τα ζει μόνο εκείνος που ξέρει και δεν έχει εγωισμό.
At Τρι Νοε 27, 01:41:00 μμ, Κατερίνα said...
Ευχαριστώ αγαπημένε μου σαιλόρ!Κι εσύ να είσαι γερός και ευτυχισμένος!Πολλά πολλά φιλιά!
At Τρι Νοε 27, 01:45:00 μμ, Κατερίνα said...
Νιόβη μου, σ' ευχαριστώ κορίτσι μου για τις ευχές! Να είσαι καλά κι εσύ και η οικογένειά σου!Όσο για το Χάι, κι εμένα μου χτύπησε άσχημα στην αρχή, αλλά μετά το πήρα αλλιώς...Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, κάποιος τρόπος πρέπει να βρεθεί για να τον "φτάσει"... το βουνό.Φιλάκια!
At Τρι Νοε 27, 01:50:00 μμ, Κατερίνα said...
Καλώς την χελώνα μου! Γούρι η χελώνα! Γούρι!Αν κι εγώ πάω τελευταίως σαν την χελώνα και θα μου πήγαινε!Ευχαριστώ χελωνίτσα μου για τις ευχές!Νομίζω χελωνίτσα μου πως όλοι μας τα ζούμε, απλά λίγοι είναι αυτοί που τα παραδέχονται σαν θαύματα. Τα λένε συμπτώσεις ή τύχη.Φιλάκια πολλά!

"Το θεϊκό παρόν" της Ελένης Γκίκα

2007-11-19T01:23:00.001+02:00

"Το θεϊκό παρόν" έγραφε σήμερα στο ΕΘΝΟΣ η Ελένη Γκίκα.

«Ο στόχος είναι η στιγμή. Η κατάκτησή της το μεγαλύτερο επίτευγμα».
….

Κι έτσι για λίγο, ένα βράδυ Κυριακής, έπαψα να αναρωτιέμαι πόσο «αιώνιο» και «αμετάβλητο» χωρά σε μια σελίδα ή σ’ ένα βράδυ. Μια σελίδα ή μια στιγμή είναι ήδη αρκετή…

8 Comments:
At Κυρ Νοε 25, 12:35:00 πμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Κατερίνα μου,ΧΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ, με ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ.ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ!!!Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
At Κυρ Νοε 25, 11:29:00 πμ, advocatus diaboli said...
Χρόνια πολλά γλυκειά μου. Πολύχρονη και ευτυχισμένη
At Κυρ Νοε 25, 03:16:00 μμ, Ιουστίνη Φραγκούλη said...
Μπάινω και σ΄αυτό το διαμέρισμα για να σου ευχηθώ ολόψυχα Χρόνια Πολλά Κι Ευτυχισμένα, πασπαλισμένα μα την αγάπη των γύρω σου. Γιατί το αξίζειςΦιλιά απο το χιονισμένο Μόντρεαλ
At Κυρ Νοε 25, 08:29:00 μμ, George said...
Απο το πρωί έχω στο νού μου "να πώ χρόνια πολλά στην Κατερίνα" Να που ήρθε η ώρα.Χρόνια σου πολλά Κατερίνα να είσαι πάντα χαρούμενη κοντά στα αγαπημένα σου πρόσωπα. Να γράφεις όλα αυτά τα όμορφα που διαβάζουμε.ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
At Κυρ Νοε 25, 10:21:00 μμ, Κατερίνα said...
Ευχαριστώ γλαρένια μου! Κι εσύ να χαίρεσαι την όμορφη και μεγάλη σου οικογένεια! Να δεις τα λουλούδια σου ευτυχισμένα!Φιλιά!
At Κυρ Νοε 25, 10:22:00 μμ, Κατερίνα said...
Ευχαριστώ διαολάκι μου! Κι εσύ να είσαι γερή και ευτυχισμένη και ότι ποθείς!Φιλιά!
At Κυρ Νοε 25, 10:26:00 μμ, Κατερίνα said...
Ευχαριστώ Ιουστινάκι μου που έχεις χιονάκι και ζηλεύω!Χωρίς την αγάπη των άλλων Ιουστίνη μου, δεν έχει νόημα η ζωή!Φιλάκια το κορίτσι μου και να είσαι γερή και ευτυχισμένη! Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και πάντα πνευματικές επιτυχίες!
At Κυρ Νοε 25, 10:28:00 μμ, Κατερίνα said...
Να είσαι καλά, γιώργο μου! Να είσαι γερός και ευτυχισμένος και να χαίρεσαι κι εσύ την οικογένειά σου!Φιλιά!

Ποιος νοιάζεται;

2007-11-18T03:27:00.001+02:00

Και μια και έλεγα για μπλογκ που θαυμάζω, βρήκα την ευκαιρία να πω, τι θα ήθελα να είχα σπουδάσει.
Απ' την φωτογραφία της Αγγελικής Νικολούλη θα καταλάβατε...
Θα ήθελα να ήμουνα δημοσιογράφος και να μπορώ να τα "ψάξω" όλα, ότι στραβό συμβαίνει γύρω μου. Από εξαφανίσεις, μέχρι αιφνίδιους θανάτους, μέχρι κακοποιημένα παιδιά, μέχρι εμπόρους ναρκωτικών, μέχρι κοιλιές που φουσκώνουν ομαδικά και δεν βλέπω παιδιά...
Πολλά θα ήθελα να ψάξω, αλλά δε βαριέσαι!
Μια χαρά είμαι στην ησυχία μου και στα προβλήματά μου!
Δε βαριέσαι, ποιος νοιάζεται;...
Κι οι δημοσιογράφοι στην ουσία, δεν νοιάζονται... όπως το ίδιο κάνει και το κράτος και οι κοινωνικές υπηρεσίες...

Τα χρωστούμενα...

2007-11-18T01:41:00.001+02:00

Και τώρα στα δικά μας:
Χρωστάω ένα παιχνίδι. Εδώ και μέρες ο μελομένος με καλούσε σε ένα παιχνίδι,

http://neraidokosmos1.wordpress.com/2007/11/09/iur/

στο οποίο όμως εγώ θα κάνω κάποιες παραλλαγές, αφού πρώτα τον ευχαριστήσω.

Εγώ δεν θα πω «αν δεν ήμουν η Κατερίνα ή το κυκλάμινο ποια ή ποιος θα ήθελα να είμαι», ούτε σε ποιον μπλόγγερ θα ήθελα να μοιάζω ή ταυτίζομαι, γιατί πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος έχει την δική του προσωπικότητα, αλλιώς θα ήταν άλλος άνθρωπος.

Θα πω ποιους μπλόγγερ θαυμάζω πολύ και θα ‘θελα να τους διαβάζω για όσο ζω, ακόμα κι όταν απομακρυνθώ απ’ τα μπλογκ.

Είναι:
http://alefmoha.blogspot.com/
http://advocdiab.blogspot.com/
http://many-books.blogspot.com/
http://l-exeis.blogspot.com/
http://neraidokosmos1.wordpress.com/

Τα «γιατί» και τα «διότι» μην τα ψάχνετε… Φαίνονται!…

Φυσικά μ’ αρέσουν πολλά μπλογκ και ειδικά των «γνωστών» μου! Μ' αρέσει να τους επισκέπτομαι, να μαθαίνω τα νέα τους, να διαβάζω τις σκέψεις τους, να θαυμάζω φωτογραφίες, ποίηματα, κείμενα και στιγμές, αλλά αν αρχίσω να σας μιλάω για αυτούς τους “γνωστούς” θα ξημερώσει. Είναι διάσπαρτοι στα λινγκ μου, στο παλιό και νέο ταξίδι του κυκλάμινου.

Κι αυτή την 96χρονη γιαγιά την θαυμάζω,

http://amis95.blogspot.com/

άρα, θα χαθούμε στο μέτρημα!

Επίσης μ’ αρέσει ν’ ανακαλύπτω και νέα μπλογκ, πράγμα που έχω μήνες να κάνω, λόγω έλλειψης χρόνου. Σίγουρα υπάρχουν και άλλα αξιόλογα που εγώ δεν ξέρω, άλλωστε τα μπλογκ είναι στην αρχή τους ακόμη, τώρα το μαθαίνουν στην Ελλάδα, οπότε πάντα κάποια θα ξεχωρίζουν έναντι άλλων.

Εκείνο που μετράει είναι που βρήκε ο καθένας μας μια «γωνιά» να εκφραστεί και σε όποιον αρέσει! Έτσι δεν είναι;

Μες τις παραλλαγές είναι κι ότι δεν θα δώσω την σκυτάλη, γιατί δεν θέλω να βγάλω απ’ το πρόγραμμά του κανέναν. Όποιος θέλει να συνεχίσει, ελεύθερα!
Εγώ το «έπαιξα» με δικό μου τρόπο τώρα που είχα χρόνο και διάθεση.

*Μελομένε μου, όκευ οι εκρεμότητες;

...και ΞΑΝΑ, για να μην ξεχνιόμαστε...

2007-11-17T22:04:00.002+02:00

Από ΕΤ weekly

κι' αυτό μετράει...

2007-11-17T21:37:00.001+02:00

Συχνά διαβάζουμε λόγια που μας εκφράζουν πολύ!

π.χ. αυτό το ποίημα του Χρήστου Χαρατσάρη που εγώ θα του έδινα και ένα άλλο τίτλο:

Κι αυτό μετράει!

* * *

Απόσπασμα του ποιήματος:

Κοιτώντας Πάντοτε Ψηλά

......

Κάποιοι σε είπαν άγριο χιόνι του χειμώνα

και κάποιοι άλλοι ματωμένη λεγεώνα

μα εγώ σε βλέπω που κοιτάς

ένα παιδάκι πεινασμένο μες στα μάτια

κι' αυτό μετράει....

.....

Κάποιοι άλλοι άνθρωποι σου δίνουνε το χέρι

και κάποιοι απάνθρωποι φαρμάκι και μαχαίρι

μα εσύ κακό δε σκέφτεσαι

κι' αυτό πολύ μετράει...

........

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ κ. Χρήστο Χαρατσάρη!

* * *

Κυκλοφορεί μία νέα εφημερίδα που την λένε ΚΡΑΥΓΗ και έφτασε στα χέρια μου.

Εκδότης της και διευθυντής ο κύριος Γιάννης Τζιβάνης που του εύχομαι Καλή Επιτυχία και Καλή Συνέχεια στο μεράκι του και όλης του της ομάδας!

Την βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη αυτή τη φωνή!

Ψάξ'τε την! (Διανέμεται δωρεάν.)

Ξανά...

2007-11-17T21:30:00.001+02:00

Στο όνομα της "φιλανθρωπίας" ...

2007-11-17T21:19:00.001+02:00

Το διάβασα στο ΕΤ weekly και έμεινα...

Όσο για τις φωτο... ΠΟΝΑΝΕ!

Κορυνών συνέχεια

2007-11-17T21:12:00.001+02:00

της συνέχειας και θα έχουμε κι άλλη, δυστυχώς!

Υπομονή κι εκεί...

ΒΡΟΧΗ...

2007-11-17T05:21:00.001+02:00

ή αλλιώς:
"ο κλέψας του κλέψαντος"
Μόλις σχόλασα βρεγμένη ως το κόκκαλο και πριν κοιμηθώ για βράδυ (ώρα 5:25 π.μ. έτσι βγαίνει το ψωμί!), είπα να κλέψω απ' τον μελομένο:

http://neraidokosmos1.wordpress.com/2007/11/10/n/

αυτή τη φωτογραφία, που την έκλεψε απ' την Μαρία Νικολάου:

http://hliaxtida.pblogs.gr/

και μ' άρεσε τόσο πολύ!
Καλημέρα για σας παιδιά!
Καληνύχτα για μένα!

(Χρωστάω επισκέψεις παιδιά, το ξέρω! Χρόνο ψάχνω!)

ΕΛΕΥΘΕΡΗ και πάλι η μάννα!

2007-11-15T22:28:00.001+02:00

Από χθες τ’ απόγευμα Τετάρτη 14 Νοέμβρη 2007 και ώρα 6μ.μ. το βιβλίο «Γράμμα στη μάννα… με δύο ν» καθώς και τα πνευματικά δικαιώματά του, είναι «ΕΛΕΥΘΕΡΑ»!
Μαζί τους κι εγώ!

Κάποια προβλήματα προκύπτουν σ’ αυτή τη ζωή -μάλλον- γιατί πρέπει, γι’ αυτό και λύνονται μόνα τους, εκεί που εσύ βλέπεις αδιέξοδο…

Μάιο του 2006 βγήκε η τρίτη έκδοση αυτού του βιβλίου
(τις προηγούμενες δύο τις έβγαλα μόνη μου)
απ’ τις εκδόσεις ΚΑΛΥΔΩΝ, του κ. Λευτέρη Καπώνη, απ’ την Αθήνα και η συγκίνηση και η χαρά μου, τότε, ήταν μεγάλη. Την μάννα θα την μάθαιναν και πέρα απ’ τα δικά μου «χωρικά ύδατα» και την ευκαιρία της ζωής μου, μου την έδινε αυτός ο άνθρωπος, Αυτός:
Συγγραφέας:
http://www.livanis.gr/ViewAuthors.aspx?ValueId=29704
Σεναριογράφος: http://www.senariografoi.gr/script.php?l=gr&p=membersDetails&member=27

Ήταν μεγάλη τύχη…
Αυτή η τύχη όμως, κράτησε πολύ λίγο, γιατί δεν είχα υπολογίσει ότι τα άλλα ταλέντα του κυρίου Λευτέρη (και είναι και πολλά!) θα του έκλεβαν χρόνο και τα βιβλία μου (όχι μόνο τα δικά μου, αλλά και άλλων νέων συγγραφέων) θα έμεναν στην αποθήκη…
Δεκαοχτώ ολόκληρους μήνες έκανε υπομονή η Μάννα, για να πάρει τα δώρα της (δωρεές στη μνήμη της, μέσω των βιβλίων - οι παλιότεροι ξέρουν), άλλο τόσους μήνες υπομονή έκανα κι εγώ.

Πονούσε πολύ…
Μέχρι χθες.
Συναντηθήκαμε και μ’ ένα «χαρτί», χαμόγελα και ευχές, μας ελευθέρωσε!
Ένας άνθρωπος της τέχνης, όπως είναι ο κύριος Λευτέρης, κλείνει τον εκδοτικό του οίκο και δε θα μπορούσε με τίποτα να πολτοποιήσει τα όνειρα, τις σκέψεις και τις ζωές τόσων ανθρώπων!

Ευχαριστώ από καρδιάς, κύριε Λευτέρη!
Εύχομαι κάθε ευτυχία και επιτυχία στη ζωή σας και στην καριέρα σας!
Κι αν με τις εκδόσεις δεν τα καταφέρατε όσο θα θέλατε, δεν πειράζει!
«Πολλά καρπούζια σε μια μασχάλη… δε χωράνε!» Έτσι δεν λένε;
Άλλωστε, εκδότες υπάρχουν τόσοι πολλοί! Από καλούς συγγραφείς και σεναριογράφους πάσχουμε.

Σύντομα τα υπόλοιπα βιβλία θα είναι στα χέρια μου. Έτσι το ‘θελε απ’ την αρχή η μάννα. Τα βιβλία της μόνο να χαρίζονται!
Γιατί η μάννα με δύο ν, δεν υπήρξε, ούτε για να πουληθεί, ούτε για να αγοραστεί, αλλά για έναν άλλο ιερό σκοπό κι όπως φαίνεται, θα τον πετύχει φέτος!

Η περιπέτεια αυτού του βιβλίου είναι μεγάλη κι αν είμαι καλά, κάποτε θα την γράψω.

Ναι, εκείνο το βιβλίο, όπως και οποιοδήποτε άλλο καινούργιο.... θα «πουλιέται» και θα το βρίσκετε εύκολα.

Πλησιάζουν τα «δώρα» της και είμαι συγκινημένη με τις εξελίξεις.

Μερικές φορές η ζωή γράφει τα καλύτερα σενάρια!

Μπορεί τα υπόλοιπα προβλήματα με τις κορύνες κ.λ.π να συνεχίζονται, μα κέρδισα μια «μάχη» και πήρα δυνάμεις για τον «πόλεμο», αυτόν που λέγεται ζωή και επιβίωση.

8 Comments:
At Παρ Νοε 16, 09:52:00 πμ, Trelofantasmeni said...
Xαρηκα πολύ με τα ευχάριστα νέα ...το βιβλίο για τον κάθε συγγραφέα είναι ένα απο τα "παιδιά" του , το πονάει γιατι με κόπο και προσπάθεια το έγραψε "δημιούργησε"Φιλενάδα χαίρομαι με την χαρά σου και σου υπόσχομαι να το διαβάσωΠολλά φιλιά
At Παρ Νοε 16, 01:56:00 μμ, ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ said...
Κάθε εμπόδιο σε καλό, Κυκλαμινάκι μου, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πολτοποιημένα βιβλία. Κάπου θα ήταν προς το κόκκινο ο πολτός απ' το αίμα...Να, λοιπόν, που η ζωή, παρ’ όλες τις κορύνες και τ’ άλλα της, σου έδωσε τη χαρά τούτη κι εύχομαι μόνο νίκες πια στις μάχες που έχεις ακόμα να δώσεις...Με όλη μου την αγάπη!
At Παρ Νοε 16, 04:29:00 μμ, ανάσα ελπίδας said...
Φιλενάδα μου, σ' ευχαριστώ για την κατανόησή σου! Αυτό το βιβλίο δεν με "παίδεψε" στη γραφή του, αφού ήταν αντιγραφή του ημερολογίου μου, όσο με παίδεψε και με παιδεύει ακόμα σαν βιβλίο.Γι' αυτό και το πονάω τόσο πολύ!Φιλενάδα μου, δεν είναι ακριβώς χαρά...Ένα μεγάλο εμπόδιο ήταν που ξεπεράστηκε πια, αλλά έχει αφήσει τα σημάδια του... Δεν βρίσκω την ακριβή λέξη να σου περιγράψω αυτό που νιώθω, αλλά, φτάνει το ότι με νιώθεις κι εσύ!Κορίτσι μου, δεν θα το βρεις. Γράψε μου αν θέλεις την διεύθυνσή σου να σου το στείλω, μόλις το έχω στα χέρια μου. (Εννοείται το δωρεάν!)Φιλιά πολλά, φιλενάδα μου!
At Παρ Νοε 16, 04:38:00 μμ, ανάσα ελπίδας said...
Ευχαριστώ μηθυμναίε μου, για όλα!Σε σκεφτόμουν στην Αθήνα, αλλά ήρθα για λίγες ώρες, μετά από δουλειά και άυπνη και κατέρρευσα στο κρεββάτι.Δεν τηλεφώνησα ούτε στα αδέλφια μου! Για μένα η Αθήνα έχει καταντήσει εφιάλτης!Ελπίζω να έρθω μια φορά χαλαρή και μόνο για βόλτες!Τότε θα σας συναντήσω όλους εσάς τους ιντερνετικούς φίλους μου.Φιλάκια μηθυμναίε μου!Έχουν μείνει πολλοί κόμποι ακόμα άλυτοι, μα σιγά σιγά θα τους λύσω και θα βρίσκω χρόνο και για το μπλογκ και για τους φίλους μου.Υγεία να έχουμε... κι όλα θα γίνουν!
At Σαβ Νοε 17, 10:41:00 πμ, melomenos said...
χαίρομαι που είχε αυτή την όμορφη εξέλιξη το βιβλίο σου!το έχω φτάσει στην μέση όσο για τις εντυπώσεις μου θα τις μάθεις όταν τελειώσω! :)περιμένω όπως είπες να έρθει ο χειμώνας!!!καλό σου σαββατοκύριακο καλή ξεκούραση
At Σαβ Νοε 17, 12:57:00 μμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Ευχάριστα τα νέα σου σήμερα και εύχομαι στη ζωή σου ΠΑΝΤΑ, έτσι να είναι ΟΛΑ!!!Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
At Σαβ Νοε 17, 06:27:00 μμ, ανάσα ελπίδας said...
Ευχαριστώ μελομένε μου, γενικώς!Φιλάκια, θα τα πούμε!
At Σαβ Νοε 17, 06:31:00 μμ, ανάσα ελπίδας said...
Ευχαριστώ γλαρένια μου αγαπημένη!Το μέλλον θα δείξει. Μακάρι σε όλο τον κόσμο να πηγαίνουν όλα καλά και να καταργηθούν τα προβλήματα, αλλά η ζωή έχει άλλη γνώμη!Δυστυχώς!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΟΡΥΝΕΣ

2007-11-14T00:25:00.001+02:00

Φίλοι μου, είμαι πολύ στο τρέξιμο τον τελευταίο καιρό.

Γενικώς... προβλήματα.

Με συγχωρείτε που έχω τα σχόλια κλειστά, αλλά δεν αντέχω κι αυτό το άγχος μαζί.

Δηλαδή ποιος μου έγραψε, τι μου έγραψε, να του απαντήσω εγκαίρως, να τον επισκεφτώ, να δω το θέμα του κι αν είναι σοβαρό όπως το χθεσινό έκτακτο με το παιδάκι, να γίνω σμπαράλια!

Ξέρω ότι έχω λίγες ψυχολογικές αντοχές ακόμα (αλλά και σωματικές, γιατί δουλεύω πολύ και κοιμάμαι λίγο) και τις κρατάω πως και πως για να ανταπεξέλθω στα δικά μου προβλήματα.

Τα προβλήματα σε κάνουν εγωιστή κι απ' ότι φαίνεται, έγινα κι εγώ.

Θα περάσει όμως, όπως και τα προβλήματα, ελπίζω!

Η ελπίδα δεν χάθηκε, ακόμα!

Να είστε όλοι σας καλά και ΥΠΟΜΟΝΗ!

"Μπόρα είναι, θα περάσει! " που έλεγε κι η μάννα!

Κορυνών συνέχεια

2007-11-13T13:49:00.001+02:00

Εφημερίδα ΓΝΩΜΗ

ΣΟΣ για ένα παιδάκι! ΕΚΤΑΚΤΟ

2007-11-12T21:19:00.001+02:00

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ .......
....... (εξήγηση για το σβήσιμο στο τέλος)

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ,
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ.....

ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ......

ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ........................

Περισσότερες πληροφορίες στο μπλογκ:

http://30fylla.blogspot.com/2007/11/ooio-mopei-bohhei.html

Σημείωση 1: 17/11/ο7

Πήγα απόψε στη genna:

http://30fylla.blogspot.com/

και έλλειπε το ποστ. Άρα το παιδάκι είναι καλά! Μακάρι!

Σημείωση 2: 18/11/07 (ώρα 12:16)

17 Νοέμβριος 2007 5:59 μμ
ανάσα ελπίδας είπε...
genna ρθα να ρωτήσω για το παιδάκι και είδα έσβησες το ποστ. Άρα όλα καλά!Να είσαι καλά!

17 Νοέμβριος 2007 7:45 μμ
genna είπε...
KAΛO MOY KYKΛAMYNO
EΛABA AYTO KAI XAPHKA ΠOΛY...

Ανώνυμος είπε...
Kαλησπερα ! Σας ευχαριστω για την προσπαθεια και την μεγαλη βοηθεια, ο Θεος να σας εχει καλα. Θα σας παρακαλουσα ομως τωρα να το κατεβασετε καθως δεν ειναι πλεον αναγκη, ο Δημητρης μας αναπληρωνει μονος του το αιμα. Δεν ειναι αμεση αναγκη πλεον και δυστυχως το ΑΧΕΠΑ το βλεπει πια σαν ενοχληση. Το ονομα μου ειναι Ντερος Γεωργιος και ειμαι ο Θειος του μικρου Δημητρη.Η ανταποκριση των φιλων ηταν τετοια που οσα ευχαριστω και να πω, να πουμε θα ειναι λιγα...Τα σεβη μου !!!http://www.musicwave.gr/el/members/member_info.asp?cat_id=3&id=2474&show=pΑυτη ειναι η σελιδα μου σε περιπτωση που πιστευτε οτι λεω ψεματα !!!!!15 Νοέμβριος 2007 7:06 μμ
17 Νοέμβριος 2007 7:46 μμ

*******
Μετά την απάντηση της genna έπρεπε κι εγώ να σβήσω τουλάχιστον τα ονόματα.

ΑΠΕΡΓΩ

2007-11-07T01:46:00.001+02:00

Ενώ τα κυκλάμινα στο Πήλιο είναι στο φόρτε τους, το κυκλάμινο Κατερίνα αποφάσισε να σωπάσει και να απεργήσει, ως βουβή διαμαρτυρία για το έγκλημα που γίνεται τον τελευταίο καιρό στο Βόλο με τις κορύνες.

Κάποιοι αποφάσισαν, χωρίς να ενημερώσουν και χωρίς να δώσουν χρόνο στους καταστηματάρχες να ρυθμίσουν τη ζωή τους.

Δεν τους ρώτησε κανείς πως θα ζήσουν.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν έχουν παιδιά που σπουδάζουν.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν έχουν δάνεια.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν ακόμα και πριν τις κορύνες τα έβγαζαν πέρα οικονομικά.

Έτσι απλά, μια ωραία πρωία, λες και είχαν να κάνουν με πρόβατα, έβαλαν φράχτες που μας λένε:
«Απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση!»

Κλαίνε οι καταστηματάρχες που ήδη τους «έφραξαν» τον δρόμο της επιβίωσης. Τρέμουμε οι υπόλοιποι για την μέρα που ξημερώνει, περιμένοντας και ελπίζοντας να μη δούμε μπροστά μας τις κορύνες και τους πελάτες να μας χαιρετάνε βιαστικοί…

Δεν αντέχω άλλο το «ΘΑΝΑΤΟΣ» που αποφάσισαν μια ομάδα εκλεγμένων ανθρώπων. Δέχομαι τους λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς. Εκεί έχω να κάνω μ’ ένα Θεό, την επανάσταση της φύσης και την μοίρα μου. Δε μπορώ να κάνω κι αλλιώς. Το «αποφασίζωμεν και διατάσσωμεν» όμως από ανθρώπους, σε μια χώρα δημοκρατική, δε μπορώ να το δεχτώ.

Σιγά τη μεγάλη πόλη και το κυκλοφοριακό της! Λες και ζυγίζεται το να φτάσει κάποιος ένα δεκάλεπτο νωρίτερα σπίτι του, με το να καταστραφούν οικονομικά δεκάδες οικογένειες!

Ήδη κάποιοι κλαίνε. Σύντομα θα είμαστε πιο πολλοί.
Έτσι είναι οι λύσεις προβλημάτων;
Νοιάστηκε κανείς πως θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Βρήκαν άλλες λύσεις ώστε να μη βρεθούν τόσες οικογένειες στο δρόμο;

Προτείνω να ξηλωθούν όλες οι κορύνες και να βρεθούν άλλες λύσεις για το κυκλοφοριακό του Βόλου.

Ως τότε, μαράθηκα… και σιωπώ.
Δεν αντέχω αυτή την ανασφάλεια που προέκυψε στη ζωή μου, έτσι, ξαφνικά, γιατί κάποιοι έτσι εύκολα αποφάσισαν.

Νεράϊδες φέρνει η νέα χρονιά

2007-11-05T22:21:00.001+02:00

Νεραϊδόκοσμος και μελομένος, εδώ:

http://neraidokosmos.blogspot.com/

Πριν λίγο ήρθα σπίτι και βρήκα το ημερολόγιο των νεράϊδων να με περιμένει!

Τρελλάθηκα απ' την χαρά μου!

Μελομένε μου, είναι υπέροχο!

Πολύ τρυφερό, πολύ ρομαντικό, πολύ ποιητικό, πολύ ερωτικό, πολύ λεπτεπίλεπτο, πολύ, πολλά "πολύ"!

Συγχαρητήρια για την ιδέα, για την ευαισθησία σου, για τα ταλέντα σου, συγχαρητήρια για όλα!

Ευχαριστώ για την τιμή να το έχω στα χέρια μου, στο σπίτι μου, στην καρδιά μου!

Όλες οι νεράϊδες σου, όλα τα λουλουδάκια και όλα τα ποιήματά σου είναι εκλεχτά, μα σ' αυτόν τον Δεκέμβρη του 2008, που τόσο πολύ θ' αργήσει να 'ρθει, κόλλησα!

Τώρα κατάλαβα ότι πάντα θα χορεύεις στην πίστα της καρδιάς μου...

ΑΠΙΘΑΝΟ!

Καλές πωλήσεις μελομένε μου, και Καλές Νέες εμπνεύσεις!

Κάρτες Πηλίου

2007-11-04T21:02:00.001+02:00

θα βρείτε στο ΠΗΛΙΟ:

http://kyklaminovounou2.blogspot.com/

και μια και βρήκα και τους γλάρους μου, σας τους χαρίζω!

Η Ζαγορά στο ΕΝ ΛΕΥΚΩ

2007-11-04T19:01:00.001+02:00

Η πλατεία του Αγίου Γεωργίου Ζαγοράς, χθες...

Ευχαριστώ από καρδιάς το "εν λευκώ"
http://www.rodosport.gr/enlefko/
για το αφιέρωμά του στην αγαπημένη μου πατρίδα την Ζαγορά, μόνο που λυπάμαι που μ' έπιασε στον ύπνο και δεν έγινε αυτό το μπλογκ όπως το ονειρευόμουν.
"Πολλά καρπούζια σε μια μασχάλη δε χωράνε" έλεγαν οι παλιοί και δεν είχαν άδικο.
Θα φροντίσω να επανορθώσω αν και ήθελα να δημοσιεύω μόνο δικές μου φωτογραφίες, αλλά φέτος, πολλά τα εμπόδια ρε παιδί μου!

Έλεος πια με την Ρούλα Βροχοπούλου!

2007-11-04T17:50:00.001+02:00

Έλεος ρε παιδιά με την Ρούλα Βροχοπούλου! Έλεος!
Η γυναίκα έχει το πρόβλημά της και οι μεσημεριανές εκπομπές με αποκλειστικότητα το tv weekend έδειχναν και σχολίαζαν τον γάμο της! Έλεος!
Η εκμετάλλευση σε όλο της το μεγαλείο!
«Ρουλίτσα μου και Ρουλίτσα μου, σ’ αγαπάει ο κόσμος…»
για ν’ ανέβουν τα ποσοστά τηλεθέασης.
Εκεί φτάσαμε σήμερα. Στην πλήρη εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου για το χρήμα, με εύκολο τρόπο τον πλήρη εξευτελισμό του «αδύναμου».
Δεν έχουν καταλάβει όμως, πως ναι, μπορεί την Ρούλα να την συμπονούμε σα την γειτόνισσα της διπλανής πόρτας, στα μάτια μας όμως πια δεν πέφτει η Ρούλα, αλλά η εκτίμηση των τηλε-παρουσιαστών που ασχολούνται μαζί της. Μπορεί τα νούμερά τους να ανεβαίνουν, οι τσέπες τους να φουσκώνουν, μα η ζωή είναι ρόδα και γυρίζει…
Πραγματικά, λυπάμαι τόσο πολύ!
Που είναι το Ραδιοτηλεοπτικό να επέμβει; Πως επιτρέπουν να εξευτελίζονται έτσι απάνθρωπα άρρωστοι και πονεμένοι άνθρωποι;
Παπαράτσι σκότωσαν την Νταϊάνα…
Συγκεκριμένοι παρουσιαστές σκοτώνουν αργά-αργά την Ρούλα και όχι μόνο.
Μέχρι που είναι ικανοί να φτάσουν;

Προς την Ρούλα:
Ρούλα μου, πέρα απ’ τον γιο σου, που τόσο πλήγωσες και συνεχίζεις να πληγώνεις κάθε μέρα, δεν σ’ αγαπάει κανείς άλλος αληθινά. Είναι ο μόνος που θα του λείψεις πραγματικά όταν Φύγεις. Αυτή και μόνο η αγάπη θα έπρεπε να σου περισσεύει.

Ξέρω ότι λατρεύεις την δημοσιότητα και τρέφεσαι απ’ αυτήν. Θα μπορούσες όμως να κάνεις κάτι άλλο. Αφιέρωσε τον χρόνο σου και τα λεφτά σου σε φτωχούς, άστεγους, στους πυρόπληκτους, στα αδέσποτα, τρέξε κοντά τους κι όλα τα κενά σου θα γεμίσουν. Τότε θα τα ξεχάσεις όλα και θα νιώσεις πραγματικά ευτυχισμένη.
Κόλλησες και απορώ πως δεν υπάρχει δίπλα σου ένας, έστω ένας σωστός Άνθρωπος να σε βοηθήσει!
Μπορείς ρε Ρούλα να κάνεις πολλά! Κάν’ τα πανάθεμά σε!
Βρες τη δύναμη να σταθείς στα πόδια σου και κάνε πέρα όλους αυτούς που σ’ έχουν εγκλωβίσει! Κοντά ή μακριά στην κάμερα, αλλά αλλιώς! Το μπορείς!

Συγγνώμη παιδιά για το θέμα, αλλά ένιωσα πολύ άσχημα σήμερα ως Άνθρωπος! Έχασα πάσα ιδέα για το μέχρι που μπορούν να φτάσουν κάποιες εκπομπές.

Να λοιπόν...

2007-11-03T20:38:00.001+02:00

«Όλοι με ρωτάνε να τους πω…»
Γιατί έχω τόσα πολλά ονόματα, όπως :
Κυκλάμινο του βουνού, Ελπίδα, Ανάσα, ανάσα ελπίδας, Κατερίνα Σταματίου-Παπαθεοδώρου, κ.λ.π.

Να λοιπόν γιατί…
(σ’ αγάπησα λέει το τραγούδι, αλλά εγώ θα παραμείνω στις εξηγήσεις, γιατί νέος κόσμος έχει μπει στο μπλογκ και μπερδεύτηκαν, δικαιολογημένα βέβαια!)

Ας τα πάρουμε απ’ την αρχή.

Με λένε Κατερίνα. Έτσι με βάφτισε η νονά μου.

Το «Ελπίδα» το χρησιμοποίησα σαν ψευδώνυμο στην β’ έκδοση του βιβλίου «Γράμμα στη μάννα… με δύο ν», όταν προσπάθησα να το κάνω μυθιστόρημα, γιατί «η αλήθεια πονούσε» και απευθυνόμουν πάλι στους ίδιους αναγνώστες. ( Να πω εδώ ότι και οι τρεις εκδόσεις του μάννα έχουν το καθένα και διαφορετική ύλη, τουλάχιστον κατά το ½.)

Το «κυκλάμινο του βουνού» είναι το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσα απ’ τα 14 σε ερασιτεχνικούς σταθμούς για αφιερώσεις τραγουδιών και στα λευκώματα.

Τον Μάιο του 2006 που έμαθα για τα μπλογκ, έδωσα τα ψευδώνυμα που ήθελα και μου το άνοιξαν. Τότε δεν ήξερα τι ακριβώς ήταν τα μπλογκ και ήθελα να είμαι ανώνυμη.

Τον ίδιο μήνα όμως, βγήκε το βιβλίο μου απ’ την Αθήνα και θέλοντας να το βοηθήσω, αποκάλυψα το όνομά μου. (Πράγμα που δεν κατάφερα, γιατί ο εκδότης μου δεν έχει αντιπρόσωπο πωλήσεων και είναι στις αποθήκες ακόμα και όχι γιατί δεν διαβάζεται…) Το βιβλίο αυτό έχει τη δική του ιστορία.

Τότε δεν ήξερα ότι μπορώ να αλλάξω τα ψευδώνυμα που είχα δώσει στην αρχή. Όταν έμαθα το πώς, προτίμησα να τ’ αφήσω έτσι, γιατί ο κόσμος των μπλογκ μ' αγάπησε σαν κυκλάμινο κι Ελπίδα κι όχι σαν Κατερίνα και συγγραφέα. Άλλωστε, ούτε κι εγώ ήθελα να το εγκαταλείψω ή να το προδώσω. Κι έτσι θα πρέπει να παραμείνει.

Τώρα, όσον αφορά το «ανάσα», προέκυψε τελευταία. (Προσωπικοί οι λόγοι.) Προέκυψαν κάποια σοβαρά προβλήματα, ένιωσα να πνίγομαι, είχα ανάγκη από ανάσες κι ένα ωραίο βράδυ που έχασα για λίγο την ελπίδα μου, το έσβησα και έγινα ανάσα.

Σύντομα όμως ξανάρθε η ελπίδα, είχα ανάγκη κι από ανάσες κι έτσι συμπλήρωσα δίπλα την ελπίδα και έγινα ανάσα ελπίδας.

Όπως και να ‘χει, είμαι η Κατερίνα. Αγαπημένο μου λουλούδι από παιδί είναι το κυκλάμινο του βουνού, για συμβολικούς λόγους. Λατρεύω τις γαρδένιες, τα γιασεμιά, τα τριαντάφυλλα, τις καμέλιες, τις ορτανσίες, τα ίτσια, ακόμα και τα ζιζάνια, αλλά αυτό είναι η σφραγίδα μου της ζωής μου.

Στα άλλα μου μπλογκ, έχω άλλα ονόματα π.χ. αγριολούλουδο, βότσαλο και άλλα, γιατί νόμιζα πως έπρεπε να είναι διαφορετικά. Θα μπορούσα να τα διορθώσω τώρα, αλλά απ’ τη στιγμή που παραπέμπω στην έδρα μου που είναι το κυκλάμινο και το κυκλάμινο παραπέμπει στα πλούτη μου, κάθε άλλο παρά κρύβομαι. Τελικά εγώ δεν μπορώ να κρυφτώ. Ακόμα και το βιβλίο να μην υπήρχε, είμαι τόσο αυθόρμητη και αληθινή που σύντομα θα το έλεγα. Αυτό οι παλιότεροι το έχουν καταλάβει.

Προέκυψαν τα ψευδώνυμα και έτυχε!
Ας μείνουν! Άλλωστε, είναι τόσο εύκολο ν’ ανοίξεις ένα νέο μπλογκ!
Χρόνος και διάθεση να υπάρχει!

ΥΓ. Κι ένα άλλο που με ρωτάτε στα μέιλ:
«Γιατί όχι όλα σε ένα;»
Η απάντηση είναι γιατί ήθελα να τα ξεχωρίσω σε ενότητες και δεν ήξερα πως. Πολλά μπερδέματα προέκυψαν απ’ την άγνοια Αγγλικών και Υπολογιστών. Κουτσά στραβά όμως τα κατάφερα και ας χρυσοπλήρωσα την κάθε μου απορία…
Μεράκι ήταν…
Πέρασε;
Θα δείξει! Η ζωή είναι κύκλοι που ανοίγουν και κλείνουν. Εκείνη μόνο ξέρει...

Να λοιπόν γιατί σας μπέρδεψα!

Το ημερολόγιο του μελομένου

2007-11-02T02:02:00.001+02:00

Ο μελομένος μας εξέδωσε ημερολόγιο του 2008 με νεράιδες και ποιήματα δικά του!
Ποιος δεν δεν θα πάρει; Ποιος δεν θα θέλει να βλέπει κάθε μέρα μια νεράιδα να του χαμογελάει και να του πάει καλά η μέρα;

Η σελίδα του εδώ, για να μάθετε τα στέκια πώλησης:
http://neraidokosmos1.wordpress.com/

Συγχαρητήρια μελομένε μου και καλές πωλήσεις!

Ενημέρωση

2007-11-02T01:53:00.001+02:00

Για όσους τυχόν δεν ξέρουν, οι bloggers συνεχίζουν τον αγώνα τους για την Αμαλία και την Υγεία, εδώ:

http://amaliasday.blogspot.com/

Όλα τριακόσια

2007-11-01T00:03:00.001+02:00

Με αφορμή το ποστ στην ΑΝΑΣΑ,

http://kyklaminovounou10.blogspot.com/2007/10/blog-post_31.html

θυμήθηκα κάτι και είπα να το γράψω, να γελάσετε κι εσείς.

Μια ζωή με θυμάμαι να κοιτάζω τις βιτρίνες βιαστικά, γιατί ποτέ δεν είχα την άνεση να πάρω ότι πραγματικά μ' άρεσε. Πήγαινα πάντα στα δικά μου προσιτά μαγαζιά, κατευθείαν.

Θυμάμαι και γελάω (αλλά και κλαίω μαζί) όταν κάποια στιγμή βρέθηκα με 300.000 δρχ. μαζί μου. Είχα πάρει το εφάπαξ απ' τη δουλειά μου και είπα:

"Θα πάω στα μαγαζιά και ότι γουστάρω θα το πάρω!"

Αποτέλεσμα;

Χάζεψα όλες τις βιτρίνες, ακόμα κι εκείνες που κάποτε με μελαγχολούσαν... και δεν έβρισκα τίποτα που να μ' αρέσει! Αντιθέτως βρήκα πολλά στα δικά μου γνωστά μαγαζάκια.

Κι η πλάκα ήταν ότι γύρισα πολύ χαρούμενη στο σπίτι και με περισσότερα δώρα για τα παιδιά, τον άντρα μου, το σπίτι, τους συγγενείς, παρά για μένα.

Η οικογένεια γέλαγε μαζί μου, μα εγώ καθόλου....

"Πάλι στα όλα 300;"

"Πάλι και πάντα!"

"ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ"!

και... όπως τη βρίσκει ο καθένας!

Πλούσιες κυρίες και ΚΥΡΙΕΣ!

2007-10-30T20:27:00.001+02:00

Θυμάμαι, ήμουνα 25 χρονών, με δυο παιδάκια όταν μια πλούσια Αθηναία κυρία μου είπε να πάμε στα μαγαζιά του Βόλου να ψωνίσει.
Θυμάμαι οι δεσμίδες απ’ τα χιλιάρικα φούσκωναν στην τσάντα της και είχαν ξεχειλίσει.
Θυμάμαι μπαίναμε στα πιο ακριβά μαγαζιά, δοκίμαζε, αγόραζε, γέμιζε τσάντες κι εγώ με μεγάλη χαρά τις κουβαλούσα.
Θυμάμαι που ζητούσε την γνώμη μου και της την έλεγα με όλη μου την ειλικρίνεια.

«Αυτό σε παχαίνει, αυτό σε φωτίζει, αυτό σου πάει πολύ!»
Θυμάμαι που μου μίλαγε για τις φίλες της και μου έλεγε ότι όλες ήταν δίπλα της από συμφέρον και μάλιστα από κείνη έμαθα το γνωστό :

«Φίλος επιζήμιος εχθρός επικαλείται».
Θυμάμαι που κάποια στιγμή κουράστηκε να προβάρει άλλα ρούχα και μου είπε:

«Διάλεξε κι εσύ κάτι να σου πάρω!»
Θυμάμαι ότι ντράπηκα πολύ και προσβάλθηκα. Γυμνή να ήμουνα, ποτέ δε θα καταδεχόμουνα να γίνω άλλη μια φίλη "επιζήμια" στη λίστα της ζωής της.

Μπορεί να ήθελα κι εγώ να πάρω ένα όμορφο δεύτερο φουστάνι, μα δε σημαίνει πως ήμουνα και ζητιάνα!
Θυμάμαι ότι της αρνήθηκα ευγενικά κι εκείνη επέμενε, γιατί είχε πολλά λεφτά και δεν θα την ξόδευα...
Θυμάμαι ότι δεν ζήλεψα τα φουστάνια της και χαιρόμουν για τα καινούργια της ρούχα, πραγματικά.
Θυμάμαι ότι αν και φορούσα το καλό μου το φουστάνι, κόκκινο με άσπρο γιακαδάκι κι αυτό μου έφτανε για τις μετρημένες βόλτες μου, ένιωσα την ανάγκη να γυρίσω γρήγορα στο σπίτι μου, στα παιδάκια μου, στον αντρούλη μου, στην μαννούλα μου… στα πλούτη μου!
Θυμάμαι ότι δεν έφυγα…
Θυμάμαι ότι έμεινα εκεί μαζί της, μέχρι που έκλεισαν τα μαγαζιά.

Όλα αυτά τα «θυμάμαι», τα θυμήθηκα χθες (Δευτέρα) και συγκινήθηκα πολύ, όταν συνάντησα μια άλλη πλούσια ΚΥΡΙΑ στην Αθήνα. Μια ΚΥΡΙΑ, πολύ αλλιώτικη, πολύ γλυκιά, πολύ Ανώτερη.
Σ’ αυτή την κυρία δεν είδα Ευράκια να ξεχειλίζουν, γιατί ήξερε να τα «κρύψει», τόσο που να μην με προσβάλλει…
Αυτή η κυρία ξεχείλιζε από καλοσύνη, από εκτίμηση και αγάπη για το πρόσωπό μου.
Αυτή η κυρία, πολύ με συγκίνησε…
Όταν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, σιωπώ. Χάνω τις λέξεις, κι αυτές τις λίγες που ξέρω…
Να είναι πάντα καλά, γερή, ευτυχισμένη και επιτυχημένη! Να είναι καλά όλοι οι άνθρωποι που αγαπά, για να χαμογελάει πάντα! Το αξίζει!

Αν ήταν όλοι οι πλούσιοι έτσι, θα ένιωθαν πιο όμορφα οι φτωχοί.

Σ' ευχαριστώ ΩΡΑΙΑ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ!

Μ' έκανες να νιώσω σαν την Σταχτοπούτα...

Να ξέρεις πως αυτή η Σταχτοπούτα εκτίμησε πολλά... κι ας μην τα είπε...

(Η φωτο... δική μας!)

Ένα παιδί μετράει τ' άστρα Μενέλαος Λουντέμης

2007-10-27T00:53:00.001+03:00

Όσοι θέλουν να ξαναθυμηθούν αποσπάσματα απ' το
ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΤΡΑΕΙ Τ' ΑΣΤΡΑ του Μενέλαου Λουντέμη,
στην Βιβλιοπαρουσίαση:

Μέρος Πρώτο:
http://kyklaminovounou8.blogspot.com/2007/10/1_27.html

Μέρος Δεύτερο:
http://kyklaminovounou8.blogspot.com/2007/10/2.html

Δημήτρη μου, Δημήτρη μου...

2007-10-26T16:37:00.001+03:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ!

στις Δημητρούλες και στους Δημήτρηδες

ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Να ζήσουν να τους χαιρόμαστε!

Σφραγίδα

2007-10-19T02:01:00.001+03:00

λε λού δι α

2007-10-19T01:57:00.001+03:00

... τα φύλλα που είναι ... φθινοπωρινά...

2007-10-19T01:49:00.001+03:00

... μα πάντα θά 'ρχονται...

2007-10-19T01:28:00.001+03:00

Φθινοπωρινό Πήλιο

2007-10-19T01:12:00.001+03:00

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση

2007-10-17T01:50:00.001+03:00

Μέρα κατά της φτώχειας λέει, σήμερα κι είναι μια ευκαιρία να δούμε γύρω μας...
Υπάρχουν πολλοί.
Όπως και τρόποι για να τους δούμε να χαμογελάσουν.
"Η φτώχεια θέλει καλοπέραση!" έλεγε η μάννα κι όταν πληρωνόταν μου έπαιρνε και σταφίδες, καραμέλες και σοκολάτα, όταν η ανάγκη για καλοπέραση ήταν εντονότερη...
Ξέρω απ' αυτό το κεφάλαιο...
Το έζησα κι εύχομαι να μη το ζήσει κανένας!
Αν και... "έρχονται χρόνια δύσκολα" που λέει και ο Στέλιος:

http://www.youtube.com/watch?v=A7B-yfOUALc

17 Οκτωβρίου παγκόσμια μέρα κατά της φτώχειας

2007-10-16T00:45:00.001+03:00

λέει η Ελευθεροτυπία.

Ευτυχώς που ο χρόνος έχει 365 μέρες!

Άραγε φτάνουν για να γιορτάσουμε όλα όσα θα θέλαμε;

Και τι να σου κάνει μια μέρα, μια γιορτή;

Δε φτάνει!

Για ποιο περιβάλλον μου μιλάς...

2007-10-15T17:55:00.001+03:00

(Από την ΘΕΣΣΑΛΙΑ)

(Από τον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ)

Για ποιο περιβάλλον μου μιλάς,

όταν το φαινόμενο που λέγεται Άνθρωπος, αδιαφορεί για τους γύρω του,

σκοτώνει αδύναμα ζώα, καίει δάση και κυκλοφορεί ελεύθερος;

Νέο ποστ ο ρίντερ!

2007-10-12T19:18:00.001+03:00

Γεια σου

ρε ρίντερ!

"Καλό Φθινόπωρο!"
Χαίρομαι για σένα! Γενικώς!
http://www.diavazo.blogspot.com/

Αχ, ρε κόσμε γυάλινε!

2007-10-12T18:11:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=w7hSDujGAIg

Μια Καλημέρα...

2007-10-12T01:48:00.001+03:00

είν' αυτή,

πες την κι ας πέσει χάμω...

http://www.youtube.com/watch?v=XK5WiY2rWnU

Καλημέρα! Τι κάνεις;

http://www.youtube.com/watch?v=EP85oKlgp8s

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια Γεράσιμος Ανδρεάτος

2007-10-11T22:55:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=EvKs8wMLLFQ

Καλά! Για να μην σας κουράσω, επειδή ξεχάστηκα, θα βρω άλλο στέκι και θα κατεβάζω εκεί όλα τα τραγούδια που μ' αρέσουν!
Πολύ το χάρηκα σήμερα που κατάφερα έστω κι αυτό!
Ένιωσα σαν τότε που ήμουνα παιδί και πήγαινα στους ερασιτεχνικούς σταθμούς και αφιέρωνα τραγούδια!
Ωραίες εποχές!
Αξέχαστα χρόνια!

Στο άδειο μου πακέτο Φίλιππος Νικολάου

2007-10-11T22:37:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=jWpK5sLBTaw

Σπύρος Ζαγοραίος

2007-10-11T22:33:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=Y0FNXqkXtJA

Καλός!

Το τσιγάρο Γιάννης Κότσιρας

2007-10-11T22:25:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=86GNMokOup8

Ήτανε μια φορά... Νίκος Ξυλούρης

2007-10-11T22:23:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=SXE4Hj8-w_o

Ένα γράμμα ΠΑΡΙΟΣ

2007-10-11T22:16:00.002+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=3rjXCQENShU

Η ζημιά! Ρίτα!

2007-10-11T22:06:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=_mh0vBU5eIA

Ω! Τι εποχές μου θύμησε αυτό!

Τι σου 'κανα και πίνεις Πόλυ Πάνου

2007-10-11T22:02:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=1h7c8an-Tbc

Γενέθλια Μπικάκης

2007-10-11T21:52:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=sD1bFmbUuME

Αλίμονο! Μητροπάνος

2007-10-11T21:36:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=CIASIEI2BSg

Σ' αγαπώ ακόμα... Μητροπάνος

2007-10-11T21:34:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=pPdFBVAvZyY

Στης ψυχής το παρακάτω... Μητροπάνος

2007-10-11T21:29:00.002+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=31AFP7ZC_d8

Θα 'θελα να 'χα... Πουλόπουλος

2007-10-11T21:23:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=-CJzrCuWbt4

αγριολούλουδο ΣΤΕΛΙΟΣ

2007-10-11T21:13:00.002+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=nxxoEG_x04U

Μάννα δε φυτέψαμε ούτε ένα λουλούδι Πάριος

2007-10-11T21:10:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=7NpGy74CK_g

Το περωμένο Γιώργος Νταλάρας

2007-10-11T21:07:00.001+03:00

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να βάλω μουσική:

http://www.youtube.com/watch?v=Trf-9eCGJlM

Βυσσινάκι Πηλιορείτικο!

2007-10-10T01:11:00.001+03:00

Και μετά τους

κακούς μύθους,

κερνάω βύσσινο γλυκό

όλους εσάς

και την τρίτη μοίρα

μας, για να

μας αγαπάει!

Δύο μύθους θα σας πω... για τα γραφτά της μοίρας

2007-10-10T00:42:00.001+03:00

Ήταν Αύγουστος του 99 όταν κατέγραψα δυο μύθους που μου είπε ο μπάρμπα Μήτσος.
Αφορούν τα γραφτά της μοίρας. Το πεπρωμένο που λένε.
Αν θέλετε τους διαβάζετε και μου λέτε αν πιστεύετε εσείς ότι υπάρχει πεπρωμένο.

Εγώ πάντως, πιστεύω!

Μύθος 1ος
Κάποτε φιλοξένησαν σε ένα στάβλο έναν αλήτη. Εκεί δίπλα γεννούσε μια γυναίκα. Ο νεαρός άκουσε τις τρεις μοίρες που είπαν την τύχη του μωρού.
Η Τρίτη μοίρα που έχει και μεγάλη δύναμη, είπε ότι αυτό το νεογέννητο κοριτσάκι θα παντρευτεί αυτόν τον νεαρό, τον αλήτη!
Ο αλήτης όμως νευρίασε. Δεν ήθελε να παντρευτεί αυτό το μωρό και μόλις έφυγαν οι μοίρες, πήρε το μωρό, το έβαλε μέσα σε ένα κασόνι, το κάρφωσε και το πέταξε πολύ μακριά.
Μετά από πολλά χρόνια, ο άντρας ρώτησε την γυναίκα του, «τι σημάδι ήταν αυτό που είχε ψηλά στο μέτωπο".
Τότε εκείνη του διηγήθηκε ότι, όταν ήταν μωρό, κάποιος την κάρφωσε μέσα σε ένα κασόνι… και το καρφί της άφησε σημάδι.

Μύθος 2ος
Ένας πατέρας άκουσε την Τρίτη μοίρα να λέει για τον γιο του, ότι θα τον δάγκωνε ένα φίδι από ψηλά και θα πεθάνει, την ώρα που θα στεφανώνεται.
Όταν μεγάλωσε το παιδί και έφτασε η ώρα να παντρευτεί, ο πατέρας φοβόταν. Πήρε το σπαθί μαζί του στην εκκλησία.
Όλοι απορούσαν γιατί είχε σπαθί και γιατί κοίταζε συνέχεια ψηλά.
Εκείνος έλεγε:
«Συνεχίστε το μυστήριο».
Κάποια στιγμή, στο «Ησαία χόρευε» ο πατέρας είδε ένα φίδι να κρέμεται πάνω απ’ τον πολυέλαιο. Τότε, έκοψε αμέσως με το σπαθί του το φίδι στα δυο.
Όμως, το κεφάλι του φιδιού, όπως έπεφτε, δάγκωσε το κεφάλι του γαμπρού κι έπεσε αμέσως νεκρός!

«Κακκιά μοίρα, ότι γράφεις δεν ξεγράφεις!»
Μου είχε πει τότε ο Μπάρμπα Μήτσος.

Αφορμή τότε για την συζήτησή μας ήταν που πέθανε μια κοπελίτσα γνωστή μας, μετά το γλέντι του γάμου, πριν προλάβει να βγάλει το νυφικό της.
Με το ίδιο νυφικό μπήκε στο φέρετρο…

Αιωνία η μνήμη της κοπέλας!

Άγγελος έγινε!

Το φθινόπωρο ήρθε!

2007-10-09T01:40:00.001+03:00

Το φθινόπωρο ήρθε, οι βροχούλες άρχισαν γλυκά γλυκά κι εμείς θα μαζευτούμε σπίτι να ζεσταθούμε όπως κάθε χρόνο.

Καλό φθινόπωρο και πάλι παιδιά!

Σε μερικούς ευχήθηκα κι από κοντά. Μου έλλειψαν οι βόλτες και πολύ το χάρηκα! Στους υπόλοιπους γνωστούς, άλλη μέρα.

Να είμαστε όλοι μας καλά και να τα λέμε!

40 χρόνια απ' τον θάνατο του ΤΣΕ

2007-10-09T01:23:00.001+03:00

"Δεν μπορείς να κερδίσεις κάτι σημαντικό για την ζωή και την πατρίδα σου, αν δεν είσαι διατεθειμένος να πεθάνεις γι' αυτό."

Διαβάστε τον Στράτο Δουκάκη:

http://www.emprosnet.gr/emprosnet/opinions/article.asp?cid=78&uid=2007100940037

Ημέρα κατά της θανατικής ποινής η 10η Οκτωβρίου

2007-10-08T23:03:00.001+03:00

Θεέ μου, βόηθα τον Χριστόδουλο!

2007-10-08T16:23:00.001+03:00

Καλό παιδί της εκκλησίας δεν είμαι, όμως προχθές που διάβασα στο Καρφί ότι δυσκόλεψαν τα πράγματα για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο στεναχωρήθηκα πολύ.

Μέσα μου "ρώτησα" πολλά στον Θεό...

Σήμερα έμαθα ότι ο Αρχιεπίσκοπος μπήκε στο χειρουργείο για να κάνει την μεταμόσχευση, αλλά ο καρκίνος έχει προχωρήσει πολύ και ήταν μάταιο.

Ξέρω ότι τα πράγματα είναι κρίσιμα για κείνον, γι' αυτό παρακαλάω τον Θεό να τον βοηθήσει!

Πρέπει να τον βοηθήσει!

Αν δεν γίνει το θαύμα σε έναν εκπρόσωπο του Θεού, σε ποιον θα γίνει;

Κάνε το θαύμα σου Θεέ, για να δώσεις ελπίδα και σε μας που "ξεφύγαμε" απ' τον δρόμο σου...

Ξέρω ότι το μπορείς!

Και θα το κάνεις!

Κάπου θα συναντηθούμε...

2007-10-07T15:04:00.001+03:00

-Μετά τις τρεις.
-Δηλαδή ξημερώματα Δευτέρας!
-Εσύ μπορείς; Πότε φεύγεις;
-Γύρω στις τέσσερις.
-Ε, θα σε δω... τότε!

Δε μπορεί, δε μπορεί, κάπου θα συναντηθούμε!

Υπογράψ' τε κι εσείς

2007-10-05T18:09:00.001+03:00

Η διαμαρτυρία για την Βιρμανία ήταν χθες, αλλά για υπογραφές ισχύει και το σήμερα και το Αύριο:

http://www.avaaz.org/en/stand_with_burma/

http://ange-ta.blogspot.com/