Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΒΟΥΝΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΒΟΥΝΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Απριλίου 16, 2007

Η συνέντευξη στην κ. Ελένη Γκίκα στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής


Η πρώτη σελίδα του μπλογκ της Κατερίνας Σταματίου –Παπαθεοδώρου, Kyklaminovounou.blogspot.com
(φωτο, ελιά με μοβ κρίνο)
Το κυκλάμινο του βουνού

Τη συναντάμε στη διεύθυνση http://kyklaminovounou.blogspot.com/. Ελπίδα, υπογράφει. Μας «κερνάει» βιβλία, ιστορίες, λουλούδια από το Πήλιο. Λέγεται Κατερίνα Σταματίου-Παπαθεοδώρου και της αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει. Μοβ κρίνους, πασχαλιές, γλαράκια, «στιγμές» και ένα ιδιαίτερα τρυφερό βιβλίο «Γράμμα στη μάννα… με δυο ν» όπως η Ελπίδα-Κατερίνα, και στον τίτλο της ακόμα επιμένει.



- Κυρία Σταματίου- Παπαθεοδώρου ποιοι λόγοι σας οδήγησαν ν’ ανοίξετε μπλογκ;



-Οι λόγοι είναι αυτοί που κουβαλούσα από παιδί και δεν έβρισκα τρόπο να τους «δέσω» με το σήμερα: Λευκώματα, ερασιτεχνικοί σταθμοί, βιβλία, φωτογραφίες, θέατρο, μουσική, αλληλογραφία, ανάγκη για γνώση και επικοινωνία.





- Μέσα απ’ αυτό γίνατε δημιουργικότερη, αποκτήσατε φίλους, διαβάσατε καλύτερα…




-Δημιουργικότερη δεν έγινα, γιατί άφησα πίσω μου άλλες συνήθειες… Το μπλογκ απαιτεί χρόνο και σε παρασύρει στους ρυθμούς του. Μέσα από αυτό κάλυψα πολλές πνευματικές μου ανάγκες. Ενημερώθηκα για πράγματα που δεν ήξερα, γνώρισα και μίλησα με ανθρώπους που δεν θα γνώριζα ποτέ. Έκανα μετρημένους «φίλους», αλλά νομίζω και «εχθρούς».




- Πότε ακριβώς ξεκινήσατε το μπλογκ και τι έχει συμβεί σε αυτό το διάστημα;




-Το μπλογκ το ξεκίνησα μόλις έμαθα την ύπαρξή του, τον Μάιο του 2006. Για μένα το πρόβλημα ήταν και είναι μεγάλο, γιατί δεν έχω γνώσεις στοιχειώδους Αγγλικής και υπολογιστών. Το ξεπερνάω όμως ζητώντας βοήθεια πότε από φίλους μπλόγκερ και πότε από τεχνικό.
Το «κυκλάμινο του βουνού», ένα ψευδώνυμο που με ακολουθεί από παιδί, πέρασε από πολλές και δύσκολες φάσεις. Οι δύο κυριότερες ήταν : Η πρώτη όταν αποκάλυψα το όνομά μου, τον Ιούνιο του 2006, με αφορμή να βοηθήσω ένα βιβλίο μου, το «Γράμμα στη μάννα με … 2ν». Αυτή η κίνηση έβαλε το πρώτο φρένο στην προσωπική μου εκτόνωση. Η δεύτερη φάση ήταν τον Οκτώβριο, όταν μπήκα στο στόχαστρο από κακόβουλους, οι οποίοι με στεναχώρησαν πολύ και έσβησα όλο το μπλογκ, σελίδα σελίδα. Τότε έκλαψα πολύ γι’ αυτό.




-Στο μπλογκ σας συναντάμε και αποσπάσματα από τα βιβλία σας, και χρονογραφήματα, και φωτογραφίες σας… Μπορείτε να κάνετε για μας έναν μικρό απολογισμό;




-Τώρα που έμαθα τα βασικά και κινούμαι μόνη μου, το «κυκλάμινο του βουνού» χωρίστηκε ανά θέμα, ώστε τόσο εγώ όσο και ο αναγνώστης να βρίσκει εύκολα αυτό που τον ενδιαφέρει. Το «Στιγμές» έχει χρονογραφήματα δικά μου. Το «Όλα μου τα πλούτη» έχει κριτικές των βιβλίων μου και αποσπάσματα αυτών. Το «λεύκωμά μου», η «βιβλιοπαρουσίαση» αγαπημένων μου βιβλίων, η «εφημερίδα μου» και πολλές δικές μου φωτογραφίες από το αγαπημένο μου «Πήλιο» και την λατρεμένη μου πατρίδα την Ζαγορά, «λουλούδια», «ζώα» κ.α.




- Το Πήλιο έρχεται πιο κοντά στην Αθήνα ή και στην υπόλοιπη Ελλάδα μέσα απ’ αυτό;




-Στόχος μου είναι να μάθουν το Πήλιο και εκτός Ελλάδας. Να δουν ότι συνδυάζει βουνό και θάλασσα και να τρέξουν κοντά του! Ένας να το γνωρίσει με αφορμή εμένα, θα έχω πετύχει κάτι.





-Ποια η άποψή σας για τα blogs;




-Τα blogs είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο και μάλιστα δωρεάν! Αν γίνει σωστή χρήση από όλους μας, γράφοντες, σχολιαστές και αναγνώστες, τότε σίγουρα κάτι καλό θ’ αφήσει πίσω του.







Ξανά:
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!


Κυριακή, Απριλίου 15, 2007

Στέρεψαν οι λέξεις....


Κάποτε έγραφα πολύ.
Ανοίγοντας αυτό το μπλογκ, εδώ και ένα χρόνο περίπου, νιώθω πως στέρεψαν οι λέξεις. Δεν είχα και πολλές...
Όταν "κάποιοι" ασχολούνται μαζί μου, χωρίς να είμαι σίγουρη ότι το αξίζω, νιώθω χαρά μεν.... αλλά μεγάλη συγκίνηση, δε.
Η εφημερίδα Έθνος, μέσω της Κυρίας Ελένης Γκίκας, μου δίνει για δεύτερη φορά μεγάλη χαρά. Δεν ξέρω τι να κάνω, ούτε τι να γράψω. Φοβάμαι ότι είναι όνειρο και θα ξυπνήσω.
Όσα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κι αν πω, θα είναι λίγα. Και σε ποιον να πρωτο΄πω;
Καλύτερα να σκύψω το κεφάλι και να σας κεράσω φωτογραφίες....
Σε όλους! Σε έναν έναν ξεχωριστά! Από προσωπικό εφημερίδας, μέχρι τον πρώτο ανώνυμο που μου έγραψε ή με διάβασε.
Όταν βρω την λαλιά μου, θα γράψω περισσότερα.
Ναι! Το ήξερα. Δεν το πίστευα όμως.... Δύσκολα πιστεύεις το όνειρο.
"Το κυκλάμινο του βουνού" στο Έθνος! Χάρη σε μια ευαίσθητη και πολυταλαντούχα Κυρία!
Τι να πω και τι να πείτε κι εσείς;
Και στα δικά σας παιδιά! Ότι επιθυμείτε! Όλοι σας!
Και Χρόνια Πολλά στους Θωμάδες και στις Θωμαίδες!
Το σημερινό "Ευχαριστώ μου" είναι εδώ: http://doroeinai.blogspot.com/
Παλιότερο (η Διαδρομή Αθήνα-Ζαγορά, χειμώνα) : http://sylloges1.blogspot.com/
Παλιότερο (λευκοί κρίνοι): http://paradisosgi.blogspot.com/2007/03/blog-post_9276.html
Πιο παλιό (αγριολούλουδα): http://timiseneken.blogspot.com/