ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ BLOG ΚΥΚΛΑΜΙΝΟΥ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ BLOG ΤΟΥ ΚΥΚΛΑΜΙΝΟΥ ΒΟΥΝΟΥ,

ΕΔΩ!

Μετακόμισα

Είμαι το παλιό κυκλάμινο και σας εύχομαι ολόψυχα:

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2008!

Μετακόμισα στο ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ:

http://kiklaminovounou.blogspot.com/

Ένα (ι) κάνει την διαφορά.

Ευχαριστώ για την αγάπη σας!

Μετακομίζω

Κι επειδή αυτός ο Άγιος Βασίλης εκεί δίπλα άρχισε να μετράει ανάποδα και με αγχώνει, αποφάσισα να πάρω ένα καινούργιο βαρκάκι, πιο σύχρονο, που θα μπορεί να με βγάζει στ' ανοιχτά στα γρήγορα και όποτε θέλω.
Του λείπουν πολλά αξεσουάρ βέβαια, αλλά σιγά σιγά. Μέχρι να μάθω να το χειρίζομαι σωστά, θα πάρει χρόνο.
Γεροί να είμαστε κι αν ο καινούργιος χρόνος είναι πιο φιλικός μαζί μας, όλα θα γίνουν!
Εύχομαι σε όλους σας το 2008 που έρχεται να σας βρει χαρούμενους και γερούς και να σας φέρει ότι πραγματικά έχετε ανάγκη!

Μετακομίζω λοιπόν στο ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ:

http://kiklaminovounou.blogspot.com/

Παίρνω μαζί μου όποιον θέλει να ακολουθήσει με όλη μου την καρδιά.
Αφήνω εδώ τις σκουριές απ' τις υπέροχες φωτογραφίες του Στράτου, αλλά και τα "Ωραία" του λόγια για μένα, ως "παράσημο" στο παλιό κυκλάμινο.
Ευχαριστώ Στράτο! ΕΓΡΑΨΕΣ!

ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ του βουνού: Πόσο μεγάλη καρδιά έχει αυτή η κοπέλα! Πόση αγάπη να μοιράσει… είναι απίστευτο. Οι «ανάσες της» μας συνοδεύουν. Θα της έγραφα ένα στίχο, αν ήμουν ποιητής, μια μουσική σε βιολί, αν ήμουν συνθέτης. Της προσφέρω, ωστόσο την αγάπη μου.
http://mithymnaios.blogspot.com/2007/12/blog-post_24.html

Ραντεβού εκεί:
http://kiklaminovounou.blogspot.com/



Εμφάνιση σχολίων

Ο/Η ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...
Τώρα Κατερίνα μου, με τελείωσες εσύ!!! Δεν έχω λόγια... Μόνο τρυφερά συναισθήματα για σένα.Καλορίζικο και καλοτάξιδο να είναι και τούτο το νέο σου πόνημα. Αν και δεν έχω αμφιβολίες ότι έτσι θα 'ναι.Με το καλό να μας έρθει κι ο καινούργιος χρόνος με υγεία, προ πάντων!!!Φιλάκια
Παρ Δεκ 28, 09:48:00 πμ


Ο/Η Trelofantasmeni είπε...
Ερχομαι στο νεο/παλιό πάντως οριστικό σπιτικό σου....φιλάκι
Παρ Δεκ 28, 01:05:00 μμ


Ο/Η Κατερίνα είπε...
Πάνω απ' όλα με υγεία, Στράτο μου!Ούτε εγώ είχα λόγια!Ευχαριστώ φίλε μου!
Παρ Δεκ 28, 04:10:00 μμ


Ο/Η Κατερίνα είπε...
Έλα φιλενάδα μου και όπου μας βγάλει!Φιλάκια!
Παρ Δεκ 28, 04:10:00 μμ

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ


Έτσι, για την ιστορία!

Το κυκλάμινο του βουνού "εν πλω" είναι το πρώτο μου μπλογκ που άρχισε να ταξιδεύει τον Μάϊο του 2006. Για κακή του τύχη όμως έσβησα όλη του την ύλη μέχρι τον Οκτώβρη του 2006. Πόσες αναρτήσεις είχα κάνει δεν μπορώ να σας πω τώρα. Οι εκτυπώσεις μου είναι τρία κλασσέρ μεγάλα. (Ήταν και το παλιό λεύκωμα και το ΧΑΛΑΛΙ, ανέβαζα και πέντε- δέκα ποστ την ίδια μέρα!)

Από κει και πέρα, στους υπόλοιπους 16 μήνες, έχουμε και λέμε:

403 Κυκλάμινο βουνού «εν πλω»
111 Βιβλιοπαρουσίαση
177 ΑΝΑΣΑ
139 Στιγμές
90 Πήλιο
39 Ζαγορά
48 Ζωάκια
30 Πόρτες
96 Άνθη = 1133

48 Γράμμα στη μάννα (αρχή)
21 Γράμμα στη μάννα (συνέχεια)
35 Ιστορία που την έγραψαν παιδιά
18 Στιγμές ζωής – στιγμές ψυχής
11 Σεργιάνι
111 Περίπτερο
51 Εφημερίδα
44 Λεύκωμα
35 Πάρτυ =1507

Μετρημένες 1507 αναρτήσεις!!!

Δεν έβαλα στην πρόσθεση:
Πουρί, Ελίτσα, Ανάληψη, Χορευτό, Μακρυνίτσα, Άνω Λεχώνια, Κάτω Λεχώνια, Πλατανοφιλία, Τιμής Ένεκεν, Παράδεισο, Ανεξήγητα, Κοκορο-ιστορία, Δρόμος, Ζωγράφος, Βιβλιοπερπατήματα, Περιστέρια, Ελεύθερα πουλιά, Κοράκια… και τόσα άλλα… για να μην κορακιάσουμε.

Όσο για φωτογραφίες, ............ Χιλιάδες!

Δεν ξέρω κατά πόσο σας κούρασα, πάντως εγώ όταν «γέμιζα» τον ιστοχώρο, το έκανα με ευχαρίστηση και, πάντα με καλές προθέσεις!

Χαίρομαι για ότι έχω αφήσει πίσω μου και είμαι υπερήφανη γι’ αυτό. Kατάφερα πολλά πράγματα, ενώ ήμουνα άσχετη από υπολογιστές και Αγγλικά. Τα έχω ξαναπεί αυτά πολλές φορές… Να μην επαναλαμβάνομαι…

Θυσίασα πολύ προσωπική ζωή, πολλές ώρες ύπνου, αλλά… ΧΑΛΑΛΙ ΤΟΥ!

ΧΑΛΑΛΙ ΜΟΥ!

και κυρίως: ΧΑΛΑΛΙ ΣΑΣ!

(Για όσους δεν ξέρουν, θα τα βρουν δίπλα στα λινκ.)

At Παρ Νοε 30, 09:30:00 πμ, ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ said...
Είσαι ακαταμάχητη, Κατερίνα μου, Μπράβο σου και... χαλάλι μας!!!Πρωινά φιλάκια...

At Παρ Νοε 30, 10:01:00 πμ, Χελώνα said...
Μπράβο σου Κατερίνα.Είμαι περήφανη για σένα.Εγώ είμαι ακόμη πρωνήπια.Καλημέρα, καλό Σ/Κ και καλό μήνα να έχουμε.Υ.Γ:Είδες τι ωραία στόλισαν τη πόλη?Πήλιο πας καθόλου?

At Παρ Νοε 30, 09:26:00 μμ, ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...
Γλυκειά μου Κατερίνα, Ελπίδα και Ανάσα ΜΑΣ...ΧΑΛΑΛΙ Ο ΚΟΠΟΣ ΣΟΥ!!!!΄Ετσι σε γνώρισα τον Ιούνιο 2006 με τα πολλά ποστς κάθε μέρα, έτσι σ'αγάπησα και έμεινα κοντά σου, για την αγάπη που απλόχερα μοιράζεις.Είσαι δυναμική, ευαίσθητη τρυφερή και συνάμα αξιοπρεπής παρουσία στο χώροκαι Σ΄ΑΓΑΠΑΜΕ!!!!Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

At Σαβ Δεκ 01, 04:23:00 πμ, Ανώνυμος said...
Στράτο μου, όχι και ακαταμάχητη! Περασμένα μεγαλεία όμως! Χρόνος, γιοκ, πια!χελωνίτσα μου, όχι και προνήπια!Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο, Καλό μήνα! Δεν τον στόλισαν ακόμα τον Βόλο! Πήλιο πήγα στις εκλογές για μια ώρα και άλλη μια ώρα στις αρχές Οκτώβρη!Δυστυχώς! Δουλεύω πολύ και δεν έχει δρομολόγια ΚΤΕΛ που να με βολεύουν.γλαρένια μου,και εγώ σας αγαπάω γλαρένια μου! Φιλάκια, μόλις ήρθα, πρέπει να κοιμηθώ λίγο και να ξαναφύγω.

At Κυρ Δεκ 02, 02:11:00 πμ, Ιουστίνη Φραγκούλη said...
Κατερινάκι λατρεμένο,Σου ετοίμασα το πάρτυ της γιορτής σου στα δικά μου χιόνια κι εσύ δεν ήρθες. Αλλά αφού ήσουν μέσα στα κυκλάμινα πώς να βρείς χρόνο για την παγωνιά μου.Σε λατρεύω γιατί είσαι γενναιόδωρη και μάγκισσα κι απ΄όλα.Φιλιά σου

At Κυρ Δεκ 02, 02:11:00 πμ, Ιουστίνη Φραγκούλη said...
Κατερινάκι λατρεμένο,Σου ετοίμασα το πάρτυ της γιορτής σου στα δικά μου χιόνια κι εσύ δεν ήρθες. Αλλά αφού ήσουν μέσα στα κυκλάμινα πώς να βρείς χρόνο για την παγωνιά μου.Σε λατρεύω γιατί είσαι γενναιόδωρη και μάγκισσα κι απ΄όλα.Φιλιά σου

At Κυρ Δεκ 02, 03:25:00 πμ, Ανώνυμος said...
Ιουστινάκι μου, μόλις ήρθα μετά από 14 ώρες δουλειάς, πάλι.Το τέζα είναι λίγο. Έρχομαι. Πάω να βάλλω κωδικό.Φιλιά! Θα δω χιονάνθρωπο;

At Κυρ Δεκ 02, 03:40:00 πμ, Κατερίνα said...
Ο/Η Κατερίνα είπε... Ιουστινάκι μου, είσαι θεά!!!!!Όλα αυτά για μένα; Αχ, βρε Ιουστινάκι μου! Δεν μάζευα κυκλάμινα! Στο περίπτερο ξημερωβραδιάζομαι! Όσο αντέχω.Σ΄ευχαριστώ κορίτσι μου! ΤΟΟΟΣΟΟΟΟΟΟΟΟ πολύ!Με συγκίνησες πολύ.... Ευχάριστη συγκίνηση... Κι απρόσμενη! και έκπληξη! και και πολλά και!ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΙΟΥΣΤΙΝΗ ΜΟΥ!ΑΝ ΕιΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΑΓΩΝΙΑ... ΤΥΦΛΑ ΝΑ 'ΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΥΣΩΝΕΣ! ΦΙΛΙΑ! ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΣΑΝ ΠΟΥΛΑΚΙ ΑΠΟΨΕ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! είπα;Φιλάκια πολλά και σου εύχομαι ότι καλύτερο στη ζωή σου!Επιφυλάσσομαι...Θα σε "δω" άλλη στιγμή που θα δουλεύω λιγότερες ώρες. Οκευ;Καλό μας ξημέρωμα! Καλό μήνα!Όλα καλά!December 1, 2007 5:36 PM

At Κυρ Δεκ 02, 03:46:00 πμ, Κατερίνα said...
τα κεφαλαία του συμπληρώματος τα έγραψα μετά, αλλά μπήκαν στο μέσον της αντιγραφής. Μιλάμε για πολύ πτώμα... κι έχω κι αύριο ζόρια.ΙΟυστίνη μου το έβαλα κι εδώ, στη σκέψη μη δε το δεις στο δικό σου!Άκου πόσο κόλλησα!Φιλάκια!Παιδιά, Καλό μήνα σε όλους!

ΣΟΣ για ένα παιδάκι! ΕΚΤΑΚΤΟ

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ .......
....... (εξήγηση για το σβήσιμο στο τέλος)


ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ,
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ.....


ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ......


ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ........................


Περισσότερες πληροφορίες στο μπλογκ:

http://30fylla.blogspot.com/2007/11/ooio-mopei-bohhei.html

Σημείωση 1: 17/11/ο7

Πήγα απόψε στη genna:

http://30fylla.blogspot.com/

και έλλειπε το ποστ. Άρα το παιδάκι είναι καλά! Μακάρι!

Σημείωση 2: 18/11/07 (ώρα 12:16)

17 Νοέμβριος 2007 5:59 μμ
ανάσα ελπίδας είπε...
genna ρθα να ρωτήσω για το παιδάκι και είδα έσβησες το ποστ. Άρα όλα καλά!Να είσαι καλά!


17 Νοέμβριος 2007 7:45 μμ
genna είπε...
KAΛO MOY KYKΛAMYNO
EΛABA AYTO KAI XAPHKA ΠOΛY...

Ανώνυμος είπε...
Kαλησπερα ! Σας ευχαριστω για την προσπαθεια και την μεγαλη βοηθεια, ο Θεος να σας εχει καλα. Θα σας παρακαλουσα ομως τωρα να το κατεβασετε καθως δεν ειναι πλεον αναγκη, ο Δημητρης μας αναπληρωνει μονος του το αιμα. Δεν ειναι αμεση αναγκη πλεον και δυστυχως το ΑΧΕΠΑ το βλεπει πια σαν ενοχληση. Το ονομα μου ειναι Ντερος Γεωργιος και ειμαι ο Θειος του μικρου Δημητρη.Η ανταποκριση των φιλων ηταν τετοια που οσα ευχαριστω και να πω, να πουμε θα ειναι λιγα...Τα σεβη μου !!!http://www.musicwave.gr/el/members/member_info.asp?cat_id=3&id=2474&show=pΑυτη ειναι η σελιδα μου σε περιπτωση που πιστευτε οτι λεω ψεματα !!!!!15 Νοέμβριος 2007 7:06 μμ
17 Νοέμβριος 2007 7:46 μμ

*******
Μετά την απάντηση της genna έπρεπε κι εγώ να σβήσω τουλάχιστον τα ονόματα.

Ενημέρωση

Για όσους τυχόν δεν ξέρουν, οι bloggers συνεχίζουν τον αγώνα τους για την Αμαλία και την Υγεία, εδώ:

http://amaliasday.blogspot.com/

Πάλι έκλεψα!

Τον εύζωνα που με συγκίνησε πολύ τον έκλεψα απ' την καπετάνισσα:

http://l-exeis.blogspot.com/2007/08/blog-post_31.html

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ.

*********************

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.

*********************

Την τρίλεπτη Α-κινητοποίηση την έκλεψα απ' την γλαρένια:

http://aspastosblogspotcom.blogspot.com/2007/09/3.html

Τι να σου κάνουν τρία λεπτά γλαρένια μου;

Ή διαρκείας πρέπει να γίνει

ή ΔΡΑΣΤΗΡΟΙΟΠΟΙΗΣΗ,

γιατί μάλλον απ' την πολλή ακινησία...

φτάσαμε εδώ που φτάσαμε!

Ένα χαρτάκι έπεσε στην άμμο...

Τα πεφταστέρια έπεσαν χθες.

Εγώ πάντως δεν τα είδα.

Είδα μόνο αυτό το χαρτάκι, κάτω στην άμμο.

Απ' τ' αστέρια έπεσε! Σίγουρα πράματα!

Χαλάει ο καιρός!

Έρχονται βροχές και καταιγίδες, λέει!

Τι κακό κι αυτό! Να λατρεύεις την βροχή και συγχρόνως να την φοβάσαι!

Τουλάχιστον θα σβήσει τις πυρκαγιές!

Μόνο να μην κάνει καταστροφές!

Να προσέχετε όλοι σας!

Αυτά τα βρήκα στο γκουγκλ:

Η καταιγίδα είναι ένα μετεωρολογικό φυσικό φαινόμενο που μπορεί να συμβεί σε όλες τις εποχές του έτους. Συνήθως έχει μικρή έκταση, καλύπτει δηλαδή μια περιοχή με διάμετρο 20 ως 30 χιλιόμετρα και διαρκεί λιγότερο από μια ώρα.

Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά της καταιγίδας που την κάνουν να ξεχωρίζει ανάμεσα στα άλλα μετεωρολογικά φαινόμενα και τι πρέπει να προσέχει κανείς όταν ξεσπάσει καταιγίδα;

Ένας αριθμός ξεχωριστών φαινομένων συμβαίνουν σε μια καταιγίδα:

Ο ουρανός καλύπτεται από χαμηλά μαύρα σύννεφα και σκοτεινιάζει
Φυσά πολύ δυνατός άνεμος
Ξεσπά δυνατή βροχή - μπορεί να πέσει χαλάζι
Πέφτουν κεραυνοί

Τι έλεγε το μήνυμα;

http://kyklaminovounou10.blogspot.com/

Λεηλασία στο μπλογκ της Αμαλίας

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μ' έκανε απόψε να επισκεφτώ το μπλογκ της Αμαλίας...
Ίσως γιατί ήθελα να μάθω κάτι για το μνημόσυνο.
Ίσως γιατί ήθελα να δω αν συνεχίζεται το ενδιαφέρον του κόσμου.

Γύρισα από κει πολύ στενοχωρημένη.
Το μπλογκ της Αμαλίας έχει λεηλατηθεί με τον χειρότερο τρόπο!
Ανάμεσα σε καταθέσεις ψυχής, πρώτα της ίδιας της Αμαλίας και μετά όλων των συνανθρώπων που θέλησαν να καταθέσουν μια λέξη, διάφορες "φωνές" χωρίς ίχνος σεβασμού, έχουν λεηλατήσει το μπλογκ μιας κοπέλας που Έφυγε απ' τη ζωή, τόσο άδικα!

Νιώθω πολύ άσχημα για κάποια λόγια που διάβασα. Οπουδήποτε αλλού, δεν θα με πείραζε τόσο, όσο εκεί! Θεωρώ χώρο ιερό το ανοιχτό ημερολόγιο της Αμαλίας κι ότι πρέπει όλοι μας να τον σεβαστούμε.

Είναι γεγονός ότι η πολύ ελευθερία βλάπτει!
Καλά θα ήταν οι γονείς της και η φίλη της να το σταματήσουν αυτό με κάποιο τρόπο, εφόσον κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν.

Αλήθεια, λυπήθηκα τόσο πολύ! Ντράπηκα που λέγομαι μπλόγγερ!

Τουρίστες, στηρίξ' τε το Πήλιο και όλες τις καμένες περιοχές!

Η φωτογραφία είναι από την εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ της Κυριακής.

Νιώθεις ανάμικτα συναισθήματα διαβάζοντας μια εφημερίδα ή βλέποντας ειδήσεις για τις καταστροφές.

Εγώ δε θα σταθώ στην ενημέρωση. Εγώ ως Άνθρωπος και ως Κατερίνα, θέλω να κάνω μια παράκληση:

Τουρίστες, στηρίξ’ τε το Πήλιο!
Τώρα σας χρειάζεται ακόμη πιο πολύ. Μην ακυρώνετε δωμάτια, μην αλλάζετε τα προγραμματισμένα σχέδιά σας, μη γυρίζετε την πλάτη στο Πήλιο!

Δόξα τον Θεό έχει άφθονο πράσινο ακόμη, πολύ οξυγόνο για να αναπνεύσετε και άπειρες παραλίες με γαλαζοπράσινα νερά να κάνετε το μπάνιο σας!
Κι αν κάποια σημεία δάσους καμένα σας μελαγχολήσουν, μες τη ζωή είναι και η μελαγχολία . Γιατί να την αποφύγουμε; Κάποιες φορές πρέπει να κοιτάζουμε κατάματα τα λάθη και τα έργα μας, για να γινόμαστε καλύτεροι.


Ελάτε στα μέρη μας, δείξ’ τε την αγάπη σας στους επαγγελματίες που ένα χρόνο σας περίμεναν για να ορθοποδήσουν οικονομικά, δείξ’ τε την αγάπη σας και τον θαυμασμό σας στη φύση κι εκείνη να είστε σίγουροι πως θα βρει τη δύναμη να ανασυνταχτεί ακόμα πιο γρήγορα και να σας ξεκουράσει στο μέλλον , σώμα, μάτια και ψυχή!


Εγώ ήμουν εκείνη που σας έδειχνα τον χειμώνα τα γυμνά δέντρα του Πηλίου:
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2006/12/blogger.html
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2006/12/blog-post_116509613279706304.html
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2006/12/blog-post_02.html

Εγώ που σας έδειξα την πρώτη πρασινάδα:
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/04/blog-post_11.html
http://kyklaminovounou2.blogspot.com/2007/04/blog-post_22.html

Εγώ που έκλαιγα για το κλάδεμα:
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/04/blog-post_1458.html
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/04/blog-post_27.html
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/05/1.html
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/05/2.html


Εγώ, μέσω της Θεσσαλίας σας έδειξα τις φωτιές, γιατί ακόμα δεν μπόρεσα να πάω,

Εγώ είμαι που σας ζητώ, να μην περιφρονήσετε το Πήλιο, επειδή κάποια στρέμματα δάσους κάηκαν.

Μακάρι να βρεθεί έστω και ένας που θα ακούσει αυτή την έκκληση και δεν θα ακυρώσει την εκδρομή του στο πανέμορφο Πήλιο!


Όπου κι αν ψάξετε στα μπλογκ μου, Πήλιο θα βρείτε!

Μπορεί να είναι από το Ανατολικό και όχι το Νότιο που κάποια στρέμματα κάηκαν, μα το Πήλιο ένα είναι!
Όπως δεν γυρίζουμε την πλάτη στον άνθρωπό μας που αρρώστησε και τρέχουμε να του συμπαρασταθούμε, έτσι πρέπει να κάνουμε και με την φύση!

Κι επειδή ήμουν πολύ εγωίστρια λόγω καταγωγής, (κάτι παρόμοιο κάνατε κι εσείς οι Αθηναίοι, λογικό είναι), επισκεφτείτε όλα τα μέρη της Ελλάδας που κάηκαν!
Ας τα δώσουμε εμείς τώρα ενέργεια, μέχρι να μπορέσουν να μας ξαναδώσουν αυτά!
Μπορούμε!

Με ελπίδα,

Κατερίνα

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Ανεμομαζώματα...

Ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να καίγεται και δεν ξέρεις με ποιον να θυμώσεις, εγώ στον λίγο ελεύθερο χρόνο που έχω τώρα, θα σας γράψω λίγα λόγια, την ουσία. Είχα σκοπό να γράψω πολλά και εκ βαθέων, αλλά θα σας κούραζα. Γι’ αυτό θα είμαι σύντομη, αφού πρώτα πω:

1) στον ρίντερ http://www.diavazo.blogspot.com/

Ρίντερ στεναχωρέθηκα πολύ γι’ αυτή σου την απόφαση. Το μπλογκ σου για μένα ήταν η απαραίτητη στάση μόλις άνοιγα και μόλις έφευγα. Θα μου λείψεις πολύ και εύχομαι σύντομα σε κείνη την τελεία, να βάλλεις ένα κόμμα. Αν δεν έχεις, θα σου δανείσω εγώ που έχω πολλά… Πάρα πολλά!
Σ’ ευχαριστώ για ότι έκανες για μένα, τόσο απλόχερα!
Ήσουν μια πολύ «Ανθρώπινη φωνή» και δεν έπαψα στιγμή να σε θαυμάζω και να σε παραδέχομαι.
Σου εύχομαι ολόψυχα «Καλό Καλοκαίρι» και ότι καλύτερο για σένα!
Κι επειδή με λένε Ελπίδα, ελπίζω, ότι θα τα λέμε τουλάχιστον το φθινόπωρο!
Να είσαι πάντα καλά!

2) Στην Ιουστίνη http://ioustini.blogspot.com/2007/06/blog-post_20.html

Ευχαριστώ τόοοοσο πολύ εκείνο το ξενιτεμένο κορίτσι στον Καναδά, που αν και μες τα πλούτη, τη δόξα και την ευτυχία της, κάθισε και ασχολήθηκε μ’ ένα κυκλάμινο και όχι μόνο!
Να σ’ έχει ο Θεός καλά Ιουστίνη μου και να παραμείνεις έτσι. Απλή και καθαρή στην ψυχή! Να έχεις επιτυχία σε ότι κάνεις, σε ότι γράφεις και σε ότι ονειρεύεσαι, γιατί το αξίζεις!

3) Στον γιώργο http://blackredrose.blogspot.com/2007/06/blog-post_19.html

που κι αυτός βρίσκοντας την πόρτα μου κλειστή, έγραψε δυο καλά λόγια στο μπλογκ του. Τα είδα χθες βράδυ και συγκινήθηκα πολύ!
Να είσαι καλά γιώργο μου!

4) Σε όλους όσους ενδιαφέρθηκαν για μένα, μπλόγγερ και μη, που έστειλαν μειλ ή τηλεφώνησαν ή με έψαξαν για να μάθουν τι μου συμβαίνει. Χθες για πολλές ώρες απαντούσα σε μέιλ και συγκινήθηκα πολύ!
*********************************
Ο άντρας μου δεν ήξερε ότι έκλεισα το μπλογκ και το έμαθε μέσω τηλεφώνων ή συναντήσεων από γνωστούς, πελάτες, επισήμους και ανεπίσημους. Ούτε ότι έληγε η σύνδεση ήξερε. Από άλλους το έμαθε και φρόντισε ο ίδιος γι’ αυτό, χωρίς να το ξέρω.
*********************************
Αλήθεια, δεν ήξερα πως το κυκλάμινο το παρακολουθούν τόσοι άνθρωποι! Με είχαν ξεγελάσει τα λίγα σχόλια, αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Με παρακολουθούν άνθρωποι που δεν τους ξέρω, αλλά και άνθρωποι που τους θαυμάζω, τους εκτιμάω και ντρέπομαι ακόμα και να τους κοιτάξω, για τις γνώσεις που έχουν. Τώρα, μετά απ’ αυτά τα ξεσπάσματά μου, και απ’ το ενδιαφέρον τους για μένα, ντρέπομαι ακόμα πιο πολύ!
**********************************
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο κυκλάμινο να μην κλείσει. Έχει ξανασυμβεί. Με συγκινούν όταν μου λένε «μπράβο» που έδειξα το τάδε χωριό, ή έγραψα για κείνο το βιβλίο και άλλα διάφορα.
***********************************
Κάποιοι μου ζήτησαν να βάλλω φωτογραφίες των ξενοδοχείων τους και όταν τους είπα να ανοίξουν δικό τους μπλογκ, ότι εγώ δεν πληρώνομαι γι΄αυτό, ότι δεν έχω χρόνο, ότι το κέφι μου κάνω, μου είπαν να με πληρώσουν, γιατί εγώ έχω αέρα! Ότι είμαι παλιά και έχω κάνει όνομα! Ορίστε η επένδυση που είχα κάνει με τόσα ξενύχτια, αλλά δεν το είχα καταλάβει!
***********************************
Όταν γύρισα από Αθήνα, τα έβλεπα όλα μαύρα γύρω μου. Έγραψα στα παιδιά ότι είμαι αυθόρμητος τύπος κι ότι ενθουσιάζομαι κι απογοητεύομαι εύκολα. Ευτυχώς αυτά τα σκαμπανεβάσματα κρατούν λίγο, αλλά πραγματικά με ρίχνουν ψυχολογικά. Χαραχτήρας είναι αυτός, δεν μπορείς να τον αλλάξεις. Θα τον κουβαλάω μαζί μου όσο ζω. Τον δέχτηκα. Δεν είστε υποχρεωμένοι να με ανέχεστε κι εσείς.
************************************
Το κακό με το κυκλάμινο είναι ότι μ’ αναγκάζει να αυτολογοκρίνομαι, όπως λέει και ο ρίντερ και να λέω λίγα, ενώ η ανάγκη μου για γραπτή εκτόνωση είναι μεγαλύτερη. Μου τρώει χρόνο πολύ, μου δίνει μεγάλη χαρά μεν, μα μου στερεί κάτι πιο ουσιαστικό.
Γι’ αυτό, η λύση είναι λιγότερος χρόνος εδώ, για να μην χάνω τις ισορροπίες μου. Άλλωστε, καλοκαίρι είναι, όλοι μας, -άλλος λίγος, άλλος πολύ- θα βγούμε έξω, θα φύγουμε απ’ τον υπολογιστή.
Έξω είναι η ζωή και μας περιμένει.
**************************************
Εκεί στην Αθήνα, τηλεφωνήθηκα με τον εκδότη μου και έμαθα πως εδώ και καιρό δεν υπάρχει αντιπρόσωπος πωλήσεων κι ότι ο προηγούμενος δεν μας είχε στηρίξει ως νέο μικρό εκδοτικό οίκο.
Μου ήρθε ο ουρανός στο κεφάλι! Εγώ ενώ έχω γεμίσει μπαούλα με μουντζουρωμένα χαρτιά, έβγαλα στον αέρα μέρος της προσωπικής μου ζωής, με το βιβλίο της μάννας, μόνο και μόνο για κάποιο όνειρο και στόχο, που ήταν τα «δώρα» στη μνήμη της, μέσω του βιβλίου, για να μην επιβαρύνω τα οικονομικά της οικογένειας.

14 ολόκληρα χρόνια έκανα μεγάλο αγώνα γι’ αυτό το βιβλίο, πρώτα να χρεωθώ να το εκδώσω μόνη μου και μετά να χτυπάω κουδούνια για να το πουλήσω (και τελικά να το χαρίζω, γιατί δεν άντεχα τα παζάρια) και τόσα άλλα που πέρασα, για να φτάσω εδώ:

Να υπάρχει ένα πολύ όμορφο βιβλίο που μπορεί να σταθεί σε βιβλιοθήκη, όχι όπως μου έλεγαν για την πρώτη έκδοση (Κι όμως! Εκείνο το βιβλίο, είχε τόση αλήθεια!) και να είναι κλειδωμένο σε μια αποθήκη στην Αθήνα, όχι γιατί δεν το ζητάει ο κόσμος, όχι γιατί δεν αρέσει και δεν συγκινεί, αλλά γιατί είχα την ατυχία μέσα στην τύχη μου, να είναι μικρός εκδοτικός οίκος οι εκδόσεις ΚΑΛΥΔΩΝ και οι μεγαλοπωλητές να κάνουν διακρίσεις.

Πώς να μη μαυρίσει η ψυχή μου, όταν οι εκθέσεις βιβλίων αρχίζουν, όταν ο κόσμος διαβάζει το καλοκαίρι, κι όταν εγώ η ίδια δεν μπορώ να το βρω, να το αγοράσω, για να το χαρίσω βρε παιδί μου, σε έναν άνθρωπο που θέλει να το διαβάσει;

Δύσκολο να με καταλάβετε…

Όσο για τις υπόλοιπες μαυρίλες μου, που κι αυτές ξεπεράστηκαν, είναι προσωπικές. Ξεκινούν από οικογένεια και καταλήγουν σε φιλίες ή σε ανθρώπους που είχα πολύ ψηλά και απότομα έπεσαν στα μάτια μου. Είναι κι αυτό ένα απ’ τα μεγάλα ελαττώματά μου.
Θεοποιώ ανθρώπους, και μόλις αρχίσει να φαίνεται κάτι ανθρώπινο μεν, αλλά πολύ κατακριτέο από μένα, όπως είναι το ψέμα, η διπροσωπία, το συμφέρον, τότε πενθάω και πενθάω άσχημα.
Σαν να τον χαιρετάω για πάντα…
Κι αυτό πονάει εμένα, γιατί εκείνος -η (ο όποιος) ίσως να μη το μάθει και ποτέ.
*************************************
Σας είπα δυο μεγάλα και κακά ελαττώματά μου. Καλύτερα να ξέρετε με ποια μιλάτε ή ποια διαβάζετε. Για να μη σας απογοητεύσω μετά.
***************************************
Ήξερα ότι το μπλογκ θα ξανανοίξει απ’ τη Ζαγορά. Όταν παράτησα τις μπογιές και τα πινέλα και έτρεξα να φωτογραφίσω τον ψαρά που έπιασε ένα ψάρι «δολοφόνο» στο Χορευτό. Ήξερα μέσα μου, (παρόλο που έλεγα στον γιο μου, " είναι για μένα αυτές οι φωτογραφίες") ότι ήταν για σας και την εφημερίδα μου κι ότι αυτή έπρεπε να συνεχιστεί, γιατί πάντα κάτι θα έχω να σας πω, σημαντικό ή ασήμαντο.
Όπως είναι οι πυρκαγιές, όπως είναι η απογοήτευση και η απουσία του ρίντερ, όπως είναι η Ιουστίνη και τόσοι άλλοι.
**************************************
Έγραψα πολλά, το ξέρω. Τελικά σας κούρασα.
Κι όμως. Αυτή είναι η ουσία για μένα.
Από δω και πέρα, να μην ανησυχείτε για μένα. Αν συμβεί κάτι κακό, θα το μάθετε. Είναι πολύ μικρός ο κόσμος.

Θα γράφω όταν είμαι Βόλο, θα επισκέπτομαι φίλους, όπως χθες (και το χάρηκα πολύ), αλλά συγχρόνως, θα δώσω κάτι παραπάνω στην Κατερίνα που της το στέρησε η Ελπίδα.

Να είστε όλοι σας καλά και να θυμάστε πως όλα εδώ μένουν, ενώ εμείς φεύγουμε. Ακόμα και τα μπλογκ. Μετράει πολύ για μένα, το τι θα αφήσουμε πίσω μας.
*********************************************
Ξαναδιάβασα τα όσα έγραψα βιαστικά.
Ανεμομαζώματα ο τίτλος. Το «ουσία» δεν του πάει με τίποτα!

Η θέση μου

Το μπλογκ της Αμαλίας:

http://fakellaki.blogspot.com/

Στο μπλογκ των φίλων της Αμαλίας που έκλεισε,
συμφωνούσα με τον κύριο Νίκο Δήμου και έκανα κάποιες προτάσεις,
οι οποίες μάλλον είναι άχρηστες, εφόσον έχουμε την επιθυμία της Αμαλίας,
απ΄την μαμά της και την αδελφή της.

Το δεύτερο μπλογκ το έβρισκα περριτό,
μα δεν μ' ενοχλούσε κιόλας η παρουσία του.
Όποιος έχει κάτι να καταγγείλει,
μπορεί να το κάνει στην σελίδα του επώνυμα και να ζητήσει την βοήθειά μας.

Πραγματικά λυπάμαι που τα πράγματα δεν φαίνονται καθαρά...
Είχα και έχω τις καλές προθέσεις να βοηθήσω, αλλά να ξέρω και τι γίνεται.

Η φωνή της Αμαλίας που ήταν τόσο καθαρή και υπεύθυνη για ότι έλεγε,
σίγουρα θα μας λείψει. Δεν ξέρω πόσοι θα την θυμούνται σε ένα μήνα,
σε ένα χρόνο, αυτό θα φανεί στην πορεία.

Πραγματικά λυπάμαι που Έφυγε τόσο πρόωρα και άδικα αυτή η ΦΩΝΗ!

ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ!

Ντρέπομαι για λογαριασμό μου!

Εκεί που καμάρωνα που έμαθα να κάνω λιγκ, εκεί ανακάλυψα ότι με επισκέφτηκαν τον Δεκέμβρη νέες φωνές κι εγώ δεν το πήρα είδηση!

Ούτε που τους επισκέφθηκα, ούτε και είχα απαντήσει εγκαίρως στα σχόλιά τους!

Ντρέπομαι ακόμα και να ζητήσω συγγνώμη!

Από τότε που βγήκε αυτό, χάθηκε το φιλότιμο, μαζί με τον χρόνο...

Λυπάμαι!

Θα προσπαθήσω να επανορθώσω!

Υγ. Τα λιγκ είναι ανακατεμένα με τα πρώτα ονόματα των πρώτων πρώτων ποστ. (Απ' αυτά που σβήστηκαν...) Δεν πρόκειται να σβήσω ούτε ένα, εκτός αν μου το ζητήσει κάποιος. Μάλιστα θα ψάξω να βρω και άλλες φωνές απ΄τα σβησμένα ήδη ποστ.

Έτσι. Για να τα τιμήσω και για να μπορώ να τα βρίσκω τώρα που δεν υπάρχει μόνιτορ.

Μπόρα είναι. Θα περάσει;

Εδώ και ώρα στενοχωρέθηκα πολύ.
Πήγα στο μόνιτορ για να δω ποιός απ' τους γνωστούς μου μπλόγγερ έγραψε νέο ποστ, γιατί το έχω πει απ' την αρχή, ότι δεν κατέχω Αγγλικά, ούτε από λιγκ και τα συναφή. Από κει οδηγήθηκα σε διάφορα ποστ και σχόλια κι επειδή δεν καταλαβαίνω και πολλά, ούτε ξέρω τι ακριβώς συνέβει, για να πάρω θέση.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Παναγιώτη, που με το μεράκι του έδινε βήμα σε όλους μας και ιδιαίτερα εμένα (που δεν έχω τις απαιτούμενες γνώσεις) με βοηθούσε πολύ στο να βρίσκω αγαπημένες "φωνές" και θέματα ή σκέψεις που με ενδιαφέρουν ή μ' αγγίζουν. Όπως βοήθησε φυσικά και να με βρουν άλλες φωνές, να ανταλάξουμε απόψεις και ακόμη και να γίνουμε φίλοι.

Θέλω να ευχηθώ "σιδερένια" στην Μιραντολίνα και ποτέ στη ζωή της να μην ξαναπεράσει τέτοιο σοκ. Σίγουρα κάτι τέτοιες στιγμές ο άνθρωπος έχει ανάγκη από αληθινές φωνές, από εκείνες που βγάζουν πραγματική αγάπη, όχι μόνο σαν ωραίες λέξεις γραμμένες, αλλά να αποπνέουν θετικό συναίσθημα, κι αυτό το διαισθάνεται νομίζω ο κάθε μπλόγγερ και ο κάθε σχολιαστής. Την καταλαβαίνω πολύ για ότι αισθάνθηκε και για την ανάγκη της να κλείσει το μπλογκ της αυτή τη στιγμή. Εγώ δεν την γνώριζα την κοπέλα, όπως δεν γνωρίζω και άλλους πολλούς. Μα αυτό δεν έχει σημασία. Ζούμε όλοι σε ένα χώρο και θα πρέπει να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Εύχομαι σύντομα να το ξανανοίξει, όχι μόνο για να την γνωρίσω κι εγώ, αλλά για να μην την στερηθούν οι φίλοι της και κυρίως για την δική της ευχαρίστηση.

Όπως εύχομαι και ο Παναγιώτης να ξανασυνεχίσει το έργο του, με πρόταση να συμμετέχουμε όλοι μας σε μηνιαία οικονομική ενίσχυση, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει και να κάνει το μεράκι του δουλειά.

Νομίζω ότι δεν υπάρχει θέμα για το ποιος έχει δίκιο. Και οι δυο έχουν, απ' όσα κατάλαβα.
Θέλω να ελπίζω ότι είναι μια παρεξήγηση, μια κακιά στιγμή που θα περάσει και σύντομα θα λυθεί το πρόβλημα. Το να υπάρχουν στρατόπεδα νομίζω μόνο κακό κάνει. Δεν μας πάει ένα βήμα μπροστά ως ανθρώπους και ως μπλόγγερς.

Όταν πρωτομπήκα στα μπλοκ, το φανταζόμουν σαν ένα μικρό αγαπημένο χωριό, γι' αυτό έγραφα κάθε μου σκέψη. Πάντα πίστευα πως άνθρωποι που γράφουν είναι περισσότερο ευαίσθητοι και ειλικρινείς. Η πορεία και τα δικά μου παθήματα στο μπλοκ, μου δίδαξαν πως τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Δεν θα ήθελα να είναι έτσι. Όμως είναι. Δυστυχώς. Και λυπάμαι πολύ γι' αυτό. Αν μου πείτε ξανά ότι και η κοινωνία μας έτσι είναι, θα σας πω, ότι κι αυτή δεν μ' αρέσει έτσι και ότι εγώ κάνω ότι μπορώ από πλευρά μου, για να αλλάξει.

Μια βόλτα να κάνει κανείς σε διάφορες παρέες, θα συναντήσει περισσότερο κακία και υποκρισία, παρά αγάπη, καλοσύνη, τρυφερότητα για τον δίπλα, για τον συνάνθρωπο, που θα έπρεπε να βγάζει πραγματικά ένας ευαίσθητος μπλόγγερ, τουλάχιστον όπως εγώ τον φανταζόμουν.

Υπάρχουν βέβαια και μπλογκ που αγαλλιάζει η ψυχή σου σαν τα διαβάσεις, μα θαρρώ, λιγοστέψαν!

Κι όμως! Όλοι εμείς, αυτή η μικρή διαφορετική ομάδα μας (μέσα στο σύνολο της χώρας), θα μπορούσαμε να κάναμε πολύ περισσότερα πράγματα σ' αυτόν τον "δώρο" χώρο για μας και μάλιστα με ανθρώπους σαν τον Παναγιώτη που πρόσφερε σε όλους εμάς τις πολύτιμες υπηρεσίες του εθελοντικά μέχρι τώρα.

Εύχομαι κι ελπίζω, ότι αυτή η παρεξήγηση θα λυθεί σύντομα και θα μας πάει ένα βήμα μπροστά και όχι πίσω.

Λυπάμαι ειλικρινά που αυτό το μέσον που μπορεί να δώσει τόση χαρά και συντροφιά, δεν το μεταχειριζόμαστε σωστά και όπως του αξίζει. Εσείς;

Έκτακτο δελτίο

Ανάμεσα στα ώπα ώπα της tv, πριν λίγο, ένα έκτακτο δελτίο είπε ότι ένα τσουνάμι ύψους ενός μέτρου, κατευθύνεται στα παράλια της Κίνας!

Όχι Θεέ μου, άλλο τσουνάμι!
'Οχι πάλι εφιάλτες!
Όχι πάλι θύματα!

Μια προσευχή απ΄όλους μας, ίσως βοηθήσει!

Λυπάμαι!

Για όσους δεν ξέρουν και με ρωτούν, για τα παράξενα του μπλογκ μου τελευταίως, τους ενημερώνω ότι συμβαίνουν πολλά, τα οποία δεν μπορώ να σας τα πω. Προς το παρόν, τουλάχιστον. Γι΄αυτό κάν΄τε υπομονή όπως κάνω κι εγώ.
Σας ευχαριστώ πολύ "όλους"!